refocilatio

refocilatio [ML < LL refocilare+-tio] 1 (act of) restoring or revivifying, (act of) relieving the lot or condition of, restoration, revivification, refreshment, relief; b (w. subj. gen.); c (w. obj. gen.). erat ‥ eis delectatio atque ~illatio suavis cantus avium (Brendanus 28) VSH I 115; dederunt preciosa queque pro cibo, aurum, argentum et lapides preciosos, quasi dicat: tanta erat panis caristia; ‘ad refocillandum animam’ non sustentandam in suo robore vitam, sed ad miseriam minuendam, quod ~illatio significat Peckham Exp. Thren. I 36; s1404 jusserunt ut ‥ daretur illis spacium ~illationis post ingressum insule sex horarum Wals. YN 405 (= Id. HA II 261); recreacyone or refreschynge, recreacio ‥ ~illacio PP.  b paucis ‥ relicta est vivifici panis ~illatio J. Ford Serm. 41. 8; s1321 ut quicunque ~illacionibus uteretur aquarum ‥ morbum ‥ leprosorum incurreret Flor. Hist. III 196.  c 854 (12c) ad pauperum ~illationem CS 474 p. 72; c970 (12c) quoddam rus ‥ olim ab Aþulfo rege tocius sui regiminis rura decimante ad ~illationem pontificum predicte Wintoniensi aecclesiae ‥ largitum est CS 1151; nullam alibi recipere corporis ~illationem H. Reading (I) Adjut. 1349B; utrum ad animarum ~illationem et non corporum transirent hostie sacrate a fidelibus sumpte Gir. GE I 18 p. 54; stomachum per calorem sui factum vacuum et inane ad sui ~illationem attrahit cibum Bacon VIII 208; empto loco pro ~illacione [Trevisa: fore ese and reste] navigancium Higd. I 164; s1459 pauculas ibidem facerat morulas ‥ pro aliquali pedestris sue plebis ~illacione Reg. Whet. I 338. 2 mitigation (of condition), relief. sperans in Domino daturum [vv. ll. dari, dandam] sibi ~ilationem [v. l. ~illationem] aliquam laboris sui per intercessionem tanti viri Guthlaci Felix Guthl. 52 p. 164.