refrigesco
refrigesco, to grow cold, be chilled
rē̆-frīgesco, frixi, 3, v. inch. n., to grow cold or cool (class.; most freq. in the trop. sense, and in Cic.).
- I Lit.: ubi id vinum refrixerit, in dolium refundito, Cato R. R. 105: cor vulnere laesum refrixit, Ov. M. 12, 422: ager, Col. 2, 15, 2: plaga per auras, Lucr. 4, 703: sanguis vel calescit vel refrigescit, Cels. 4, 3. —
- II Trop., to grow cold or remiss; to abate, grow stale, lose interest; to fail, flag in strength or zeal: illud crimen de nummis caluit re recenti, nunc in causā refrixit, Cic. Planc. 23, 55: calor ille cogitationis, qui scribendi morā refrixit, recepit ex integro vires, Quint. 10, 3, 6: belli apparatus refrigescent, Cic. Phil. 5, 11, 30: res, Ter. Ad. 233 Ruhnk.; cf.: res interpellata bello, Cic. Att. 1, 19, 4: hasta Caesaris, to go on coldly, to flag, id. Fam. 9, 10, 3 Manut.; 15, 17, 2: oratio, Quint. 4, 3, 2; cf.: imagines mora stili, id. 10, 7, 14: sortes plane, i.e. have gone quite out of use, Cic. Div. 2, 41, 87: quod de Pompeio Caninius agit, sane quam refrixit, id. Q. Fr. 2, 6, 5: cum Romae a judiciis forum refrixerit, has a cessation from judicial business, id. Att. 1, 1, 2: Domitius cum Messalā certus esse videbatur; Scaurus refrixerat, had given up, Cic. Q. Fr. 3, 2, 3; cf. Memmius, id. Att. 4, 18, 3: charitas multorum, Vulg. Matt. 24, 12.
re-frīgēsco, frīxī, ere, wieder kalt-, kühl werden, sich abkühlen, I) eig.: a) physisch: refrigescit plaga per auras, Lucr.: ager, Colum.: vinum, Cato: Ggstz. massa in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit, Sen. ep. 82, 14. – b) animalisch: hic (sanguis) celerrime vel calescit vel refrigescit, Cels. 4, 6 (3). p. 128, 13 D.: cor corpore cum toto refrixit, Ov. met. 12, 422. – II) übtr., erkalten, ermatten, an Kraft oder an Bedeutung verlieren, stocken, ins Stocken geraten, res refrixerit, Ter.: illud crimen de nummis caluit re recenti, nunc in causa refrixit, Cic.: amor non refrixit, Plin. ep.: refrigescit caritas multorum, Eccl.: vereor, ne hasta (Zwangsversteigerung) refrixerit, Cic.: cum Romae a iudiciis forum refrixerit, wenn es in Rom bei den Gerichten nicht mehr so hitzig zugeht, Cic.: sortes plane refrixerunt, sind ganz außer Gebrauch gekommen, ganz vergessen, Cic. – von Pers., Scaurus refrixerat, Sk. hatte keine Aussicht zur Wahl, von Sk. war (in bezug auf die Wahl) keine Rede mehr, Cic.: so auch Memmius, Cic. Vgl. Köpke Cic. Planc. 55. – ➳ Vulg. Perf. auch refrigui, wov. refriguit, Augustin. serm. 93, 6 Ben. u. serm. 107, 1 Mai: refriguerit, Marc. Emp. 36.
See: refrigescere
refrīgēscō, (12) frīxī, ĕre, intr., ¶ 1 se refroidir, se rafraîchir : Lucr. 4, 703 ; Cato Agr. 105 ¶ 2 [fig.] se refroidir, perdre de son intérêt ; diminuer, sʼattiédir, se ralentir : Cic. Att. 1, 1, 2 ; 2, 1, 6 ; Planc. 55, etc. ; Ter. Ad. 233 ; Scaurus refrixerat Cic. Q. 3, 2, 3, Scaurus a perdu de la faveur [refroidissement à lʼégard de Scaurus].
➳ pf. vulg. refrigui M. Emp. 36.
- 1. (niet-klass.) weer koud, weer koel worden, afkoelen; ➤ cor corpore cum toto refrixit (Ov.);
- 2. (metaf.) afkoelen, afnemen, vastlopen, aan betekenis verliezen; ➤ illud crimen in causa refrixit; belli apparatūs refrigescent; sortes refrixerunt zijn buiten gebruik geraakt; a iudiciis forum refrixit het gaat er bij de rechtbank niet meer zo heet aan toe.
re-frīgēscō frīxī, —, ere,
- inch, to grow cold, be chilled: cor volnere laesum refrixit, O.—Fig., to grow cold, become remiss, lose force, abate, fail, flag: illud crimen in causā refrixit: belli apparatūs refrigescent: vereor, ne hasta Caesaris refrixerit, i. e. that Caesar's auctions have suffered a check: sortes plane refrixerunt, i. e. have fallen into disuse: cum Romae a iudiciis forum refrixerit, judicial business is dull: Scaurus refrixerat, i. e. was no longer thought of (as a candidate).