refrico
refrico, to rub again, scratch open, gall, fret, irritate
Could not find refricaret in Logeion dictionaries.
refricaret Verb: imperfect active subjunctive 3rd singular of refrico
rē̆-frĭco, ŭi, ātum, 1, v. a. and n.
- Act., to rub or scratch open again, to gall, fret (a favorite word of Cic.; otherwise rare).
- A Lit., Cato R. R. 87: vulnera, to tear open, Cic. Att. 5, 15, 2; so, vulnus, id. ib. 12, 18, a, 1; id. Fl. 23, 54: obductam jam cicatricem, id. Agr. 3, 2, 4.—
- B Trop., to excite afresh, renew: memoriam pulcherrimi facti, Cic. Phil. 3, 7, 18; cf.: rei publicae praeterita fata, id. Pis. 33, 82: animum memoria refricare coeperat, id. Sull. 6, 19: ut illa vetus fabula refricaretur, id. Cael. 30, 71: alicujus desiderium ac dolorem, id. Fam. 5, 17, 4: dolorem oratione, id. de Or. 2, 48, 199: admonitu refricatur amor, Ov. R. Am. 729: lamentationes, Ap. Met. 4, 25, 14.—*
- II Neutr., to break out afresh, appear again: crebro refricat lippitudo, Cic. Att. 10, 17, 2.
re-frico, fricuī, fricātūrus, āre, wieder reiben, wieder kratzen, wieder aufkratzen, I) eig., Cato r. r. 87: u. im Bilde, alcis vulnus, eine Wunde wieder aufreißen, Cic.: so auch cicatricem, Cic. – II) übtr., erneuern, wieder erregen, desiderium ac dolorem, Cic.: memoriam pulcherrimi facti, Cic. – cum refricare animum memoria coeperat, dieser Gedanke die kaum verharschten Wunden meines Herzens von neuem aufzureißen, mein Herz von neuem schmerzlich zu erregen begann, Cic. Sull. 19: medial, refricari, wieder ausbrechen, v. körperl. Übeln, crebro refricat lippitudo, Cic. ad Att. 10, 17, 2. – ➳ Partiz. Fut. Akt. refricaturus, Cic. ad Att. 12, 18, 1.
See: refricare
rĕfrĭcō, (13) frĭcŭī, frĭcātūrus, āre, tr., frotter, gratter de nouveau ¶ 1 irriter par le frottement : vulnus, cicatricem Cic. Att. 5, 15, 2 ; Agr. 3, 4, rouvrir une blessure, une plaie ¶ 2 [fig.] renouveler, réveiller, raviver : memoriam, dolorem Cic. Phil. 3, 18 ; de Or. 2, 199, raviver un souvenir, une douleur ; refricat animum memoria Cic. Sulla 19, le souvenir ravive les sentiments.
- 1. weer openrijten [vulnera]; weer hinderen; ➤ crebro refricat lippitudo (Cic.);
- 2. (metaf.) hernieuwen, opnieuw veroorzaken [desiderium ac dolorem; memoriam pulcherrimi facti].
refrico , as, cui, catum, care. act. n.
再抹。甚揉。更新。— vulnera 使瘡反。— memoriam ejus 屢記念彼。Haec me refricant 此等事復煩我。Crebro refricat lippitudo 目垢屢反。
Suggest a Translation
See an image
再抹。甚揉。更新。— vulnera 使瘡反。— memoriam ejus 屢記念彼。Haec me refricant 此等事復煩我。Crebro refricat lippitudo 目垢屢反。
Suggest a Translation
See an image
re-fricō uī, ātūrus, āre,
- to rub again, scratch open, gall, fret, irritate: volnus dicendo, reopen: cicatricem.—Fig., to excite afresh, renew, irritate, exasperate: pulcherrimi facti memoriam: animum memoria refricare coeperat: crebro refricatur lippitudo, breaks out again.