refugere

1 refugere v. refugare

2 refugere [CL] 1 (w. dat., prep., or adv.) to flee back or retreat (to place of safety or refuge). b to flee for shelter or protection to (person or his protection). sed mox timore concurrentium amissa preda, ad naves ~erunt W. Malm. GR I 43; Franci a feritate morum ‥ dicti, quod ‥ Alanos in Meotidas paludes ~ientes ejecerint Ib. I 68; plusquam trecenti milites ‥, eo pene solo conspecto, intra munitiones ~ere Ib. III 232; eorum horrore ita sum affectus ut, si terra dehisceret, si celum patesceret, tuto michi utrobique ~iendum non estimarem Ib. III 268; expoliati ‥ corporibus tantum illesis Romam ~ere Id. GP III 115 p. 251; qui egressam de urbe contra se aciem ~ere intra menia compulerunt Ord. Vit. III 14 p. 155.  b ~iat reus offensae matris ad pium filium benignae matris Anselm (Or. 6) III 16; anxius ‥ ~it ad te ‥ peccator Ib. (Or. 13) III 50; adhuc ‥ contra ejus animadversionem ad Jerosolimitas ~ere potestis Ord. Vit. XI 28 p. 265; illi ‥ metuentes a rege opprimi ‥ ~iebant ad presidium sui potentis patroni Ib. XI 36 p. 290. 2 to recede from sight, to vanish. Irim huic adjungunt, quia sicut illa ornatus varios pingens, momentaliter ~it, ita fortuna ‥ est fugitiva Alb. Lond. DG 4. 6. 3 (trans.) to shrink or recoil from, (transf.) to shun, avoid, keep away from (situation or activity); b (w. inf.); c (absol. or ellipt.). affectum saltem intellegibilis asinae ‥ non ~ito Gildas EB 1 p. 27; his qui ‥ ipsam verborum Dei lectionem ‥ pro saevissimo angue ~iunt? Ib. 98; ? 796 quidam in felicitate alterius hilarescit, infelicitatis tempestatem ~it Alcuin Ep. 106; a1078 tutius est homini, infirmitatem suam semper timendo ‥ tam magnum onus ~ere Anselm (Ep. 61) III 176; obedientiam, pater, non ~io W. Malm. GP I 52; servum ‥ arguens infidelitatis, qui presentiam velit ~ere domini Ord. Vit. VI 9 p. 80; certissimum ‥ haberetur hujusmodi eum scelera summo semper studio ~isse W. S. Alb. V. Alb. & Amphib. 25 (recte 15); in duobus refugiis istis ex longo pacis usu ‥ hominum frequentiam aves ‥ non ~iunt Gir. TH II 40.  b si ‥ quisquam ‥ / et cantu gracili refugit contentus adesse Aldh. VirgV 70; cum vicesima prima die mensis Pascha Dominicum celebrare ~iunt (Ceolfrith) Bede HE V 21 p. 338; a1078 expedit ei ut ‥ aliorum mores aut loci consuetudines ‥ etiam si inutiles videantur, dijudicare ~iat Anselm (Ep. 37) III 146; ‥ ut non ~iat ab aliis hominibus talis agnosci qualem se ‥ esse agnoscit Eadmer Beat. 15 p. 289; quod feratur [Oxeneforda] pestifer esse, singulis ~ientibus sui dampno periculi veritatem rei experiri W. Malm. GP IV 178; sapientia ‥ superfluum verborum ornatum respuit; non quod facundie jungi ~iat, sed ‥ Alb. Lond. DG 9. 2.  c amnuere [i. e. abnuere], ~ere GlC A 520; c1105 consulo ‥ ut si tota vestra congregatio ‥ vos instanter elegerit ad hoc ‥ ne omnino ~iatis neque impersuasibilis existatis Anselm (Ep. 345) V 283; puerulum ‥ ad monomachiam apposuit, ceteris clientibus inerti timore ~ientibus W. Malm. GR II 188; in abbatem electus, quamvis multis excusationibus ~ere niteretur Id. GP I 47; frustra cardinales ‥ trivissent operam, nisi ~ienti pretendissent pape obedientiam Id. Wulfst. I 11; 1166 ego ‥ me ad hoc opus non ingero, sed nec ~io quidem si me decreveritis itineris vestri ‥ fore consortem J. Sal. Ep. 182 (179).