refugio
refugio, to flee back, flee for safety, run from, run away, flee, escape, take refuge, avoid, shun
Frieze-Dennison Vergil
- I Neutr., to flee back; to run away, flee, escape.
- A Lit.: ex alto, Caes. B. C. 2, 23; cf.: ex castris in montem, id. ib. 3, 99 fin.: ex caede in castra, Hirt. B. G. 8, 36: ex cursu ad Philippum, Liv. 23, 39: a Parthiā, Just. 42, 5, 3: acie refugere, Caes. B. C. 3, 95: velocissime, id. B. G. 5, 35.— Absol., Caes. B. G. 7, 31; id. B. C. 3, 40; 3, 101; Liv. 2, 50; 31, 36; Verg. A. 12, 449.— With acc. of distance: mille fugit refugitque vias (cervus), Verg. A. 12, 753: admissis equis ad suos refugerunt, Caes. B. C. 2, 34: ad urbem, Liv. 43, 47 fin.: in portum, Caes. B. C. 3, 24: in aquam, Liv. 21, 28: in silvam, Verg. A. 3, 258: in nemus, id. ib. 6, 472: intra tecta, id. ib. 7, 500: per devios tramites, Suet. Aug. 16: Syracusas, Cic. Verr. 2, 5, 38, § 101: domum, Suet. Caes. 16. —
- 2 Of things: refugiat timido sanguen, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 218; and id. Fin. 5, 11, 31 (Trag. v. 46 Vahl.): (sol) ubi medio refugerit orbe, shrinks from sight, Verg. G. 1, 442: vites a caulibus ut a pestiferis et nocentibus refugere dicuntur, Cic. N. D. 2, 47, 120: refugere oculi, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26: quo pridie refugisset (mare), Curt. 9, 9, 26.—
- b Of places, to run back, recede in the distance: refugit ab litore templum, Verg. A. 3, 536; cf. Plin. 4, 12, 24, § 76: ex oculis visa refugit humus, flees, disappears, vanishes, Ov. F. 3, 590: nam praestat a mari longo potius intervallo quam brevi refugisse (villas), Col. 1, 5, 6.—
- B Trop.: ne recordatione mei casus a consiliis fortibus refugiatis, Cic. Sest. 23, 51: ab institutā consuetudine, id. Att. 1, 1, 4: ab hac orationis turpitudine, id. Cael. 17, 41: a genere hoc toto sermonis, id. de Or. 1, 22, 99: a dicendo, id. ib. 2, 3, 10: dum recordationes fugio . . . refugio a te admonendo, id. Att. 12, 18, 1; cf.: ab iis quae laedunt, Quint. 4, 1, 44: animus luctu refugit, Verg. A. 2, 12: refugit animus eaque dicere reformidat, Cic. Phil. 14, 3, 9: possum multa tibi veterum praecepta referre, Ni refugis, if you do not decline (to hear them), Verg. G. 1, 177. —
- 2 Pregn., to flee, to take refuge with a person or thing: ad legatos, Cic. Deiot. 11, 32: in arcem majorem, Liv. 38, 29: ad planctus, Stat. S. 5, 1, 30: ad carminis tranquillitatem tamquam ad portum faciliorem, Petr. 118, 2.—
- II Act., to flee back, run away from any thing; to avoid, shun a thing.
- A Lit.: judicem, Cic. Rosc. Com. 15, 45: impetum armati Antiochi ceterorumque tela atque incursus refugit, id. Caecin. 8, 22: quod autem refugit (animal), id contra naturam est, id. N. D. 3, 13, 33: non modo id refugisti, id. Verr. 2, 5, 16, § 40: C. Cassium obvium sibi, Suet. Caes. 63: trepidus repente refugit Attollentem iras (anguem), Verg. A. 2, 380: (Cupido) refugit te, Hor. C. 4, 13, 10.— Poet., with inf.: nec Polyhymnia Lesboum refugit tendere barbiton, Hor. C. 1, 1, 34; Ov. Am. 3, 6, 5.—
- B Trop. (freq. after the Aug. per.): refugit Foeda ministeria, Verg. A. 7, 618: vicina jurgia, Hor. Ep. 2, 2, 171: mandatum opus, Ov. H. 14, 50: haec vitia, Quint. 4, 2, 43: delicatam modulandi voluptatem, id. 9, 4, 31: distinctionem quaestionum, id. 4, 5, 6: id quod malum casurum putat refugit mens, Varr. L. L. 6, § 48 Miill.: et alia, quae nunc memoriam meam refugiunt, escape my memory, Col. 12, 52, 8: mortem natura refugit, Aug. Serm. 172, 1.
I intr., ¶ 1 fuir en arrière, reculer enfuyant, sʼenfuir : ex castris in montem Cæs. C. 3, 99, 5, sʼenfuir du camp sur une montagne ; acie Cæs. C. 3, 95, 4, sʼenfuir du champ de bataille || vites a caulibus refugere dicuntur Cic. Nat. 2, 120, la vigne, dit-on, fuit les choux || refugit ab littore templum Virg. En. 3, 536, le temple sʼéloigne (est à lʼécart) du rivage ¶ 2 chercher un refuge : ad legatos Cic. Dej. 32 ; in arcem majorem Liv. 38, 29, 11, se réfugier près des ambassadeurs, dans la plus grande citadelle ¶ 3 [fig.] sʼécarter de : ab instituta nostra consuetudine Cic. Att. 1, 1, 4, il a rompu les relations commencées avec moi ; a genere hoc toto sermonis Cic. de Or. 1, 99, se refuser à tout ce genre de conversation ; refugio a te admonendo Cic. Att. 12, 18, 1, jʼévite de te faire souvenir || [abst ] refugit animus Cic. Phil. 14, 9, mon esprit éprouve de la répugnance, cf. Virg. G. 1, 177.
II tr., éviter, fuir, aliquem, aliquam rem, qqn, qqch. : Cic. Com. 45 ; Cæc. 22 ; Verr. 2, 5, 40 || [poét. avec inf.] refuser de : Hor. O. 1, 1, 34 ; Ov. Am. 3, 6, 5.
- 1. terugvluchten, ontvluchten, ontkomen, ook metaf. [ad suos; Romam; ex castris in montem; oppido capto; ad urbem; a consiliis afzien van];
- 2. zijn toevlucht nemen tot (m. ad) [ad legatos; in portum; ad carminis tranquillitatem tamquam ad portum];
- 3. (poët.; postklass.) (v. plaatsen) terugwijken, enigszins verwijderd liggen; ➤ a litore templum refugit; II. tr.
- 1. vluchten voor (m. acc.) [anguem];
- 2. ontvluchten, mijden [iudicem];
- 3. mijden, vrezen, bang zijn voor [periculum; ministeria]; — m. inf. zich ertegen verzetten om.
逃回。躲避。辭。A dicendo refugio 避當衆講。Quae memoriam nostram refugiunt 已忘之事。Refugit animus ea dicere 心忌言此。
Suggest a Translation
See an image
- to flee back, flee for safety, run from, run away, flee, escape, take refuge, avoid, shun: qui refugerant, the refugees, Cs.: subsidia armatorum simulato pavore refugerunt, took to flight, L.: Audiit sonum, et tremefacta refugit, V.: ex castris in montem, Cs.: ex cursu ad Philippum, L.: admissis equis ad suos refugerunt, Cs.: in maiorem arcem, took refuge, L.: Syracusas: impetum Antiochi ceterorumque tela: non modo id refugisti, avoided: Attollentem iras (anguem), V.: (Cupido) refugit te, H.: nec Polyhymnia refugit tendere barbiton, refuses, H.: nec te (amnis) transire refugi, O.—Of things, to shrink back, flee, move away, turn back: refugiat timido sanguen, Enn. ap. C.: (sol) ubi medio refugerit orbe, shrinks from sight, V.: refugere oculi, C. poët.: quo pridie refugisset (mare), Cu.—Of places, to run back, fall back, recede: refugit ab litore templum, V.: ex oculis visa refugit humus, vanishes, O.—Fig., to flee, turn away, be averse, avoid, shun: animus meminisse horret luctuque refugit, has avoided the recollection because of grief, V.: refugit animus eaque dicere reformidat: ne recordatione mei casūs a consiliis fortibus refugiatis: a dicendo: Foeda ministeria, V.: iurgia, H.: opus, O.
-
…stipite dextra sentit adhuc trepidare novo sub cortice pectus conplexusque suis ramos, ut membra, lacertis oscula dat ligno refugit tamen oscula lignum. Cui deus at quoniam coniunx mea non potes esse, arbor eris certe dixit mea .…
Ovid, Metamorphoses
-
…ripas, ubi ludere saepe solebat, Inachidas ripas ; novaque ut conspexit in unda cornua, pertimuit seque exsternata refugit. Naides ignorant, ignorat et Inachus ipse, quae sit ; at illa patrem sequitur sequiturque sorores et patitur…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Quo praecepto ab eis diligentissime observato, cum quaepiam cohors ex orbe excesserat atque impetum fecerat, hostes velocissime refugiebant. Interim eam partem nudari necesse erat et ab latere aperto tela recipi. Rursus cum in eum locum unde…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eius testis ad iudicem fidem infirmabit cuius propter fidem et religionem iudicis testis compararit quem ego si ferrem iudicem, refugere non deberet, cum testem producam, reprehendere audebit dicit enim, inquit, iniuratus Luscio et Manilio. si…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…signaque militaria ex proelio ad Caesarem sunt relata clxxx et aquilae viiii. L. Domitius ex castris in montem refugiens, cum vires eum lassitudine defecissent, ab equitibus est interfectus. Eodem tempore D. Laelius cum classe ad…
Julius Caesar, Civil War
-
…cognita, cum intellegeret fugato duce altero perterritos reliquos facile opprimi posse, magnae felicitatis esse arbitrabatur neminem ex caede refugisse in castra qui de accepta calamitate nuntium Drappeti perferret. Sed in experiendo cum periculum nullum videret, equitatum omnem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Hortensiana, in alia incidi non immemor istius mandati tui ; sed me hercule ; in ; incipiendo refugi ne qui videor stulte illius amici intemperiem non tulisse rursus stulte iniuriam illius faciam inlustrem si quid scripsero, et…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…impetuque facto in Cassianam classem quinqueremes duas, in quarum altera erat Cassius, ceperunt, sed Cassius exceptus scapha refugit ; praeterea duae sunt depressae triremes. neque multo post de proelio facto in Thessalia cognitum est, ut ipsis…
Julius Caesar, Civil War
-
…humanitate numquam profecto esset illaturus. Adflictas opes equestri proelio Bellovacorum esse ; delectorum peditum multa milia interisse, vix refugisse nuntios caedis. Tamen magnum ut in tanta calamitate Bellovacos eo proelio commodum esse consecutos, quod Correus, auctor…
Julius Caesar, Gallic War
-
…adhibuisti. at semel iste est corruptus a vobis. nonne, cum esset perductus et cum tecum fuisset, refugit ad legatos nonne ad hunc Cn. Domitium venit nonne audiente hoc Ser. Sulpicio, clarissimo viro, qui…
Cicero, pro Rege Deiotaro