regemo
rĕ-gĕmo, ĕre, v. n.,
- to resound with sighs or groans (perh. only in the foll. passages): abjunctis regemunt tabulata cavernis, Stat. Th. 5, 389: regemunt lacus, id. ib. 8, 17.
re-gemo, ere, aufseufzen, interius graviter regemens, Ps. Verg. Cul. 386. – übtr., abiunctis regemunt tabulata cavernis, Stat. Theb. 5, 389: tunc regemunt pigrique lacus ustaeque paludes, ibid. 8, 17: per bifores regemunt cava buxa cavernas, Sidon. carm. 11, 123: susceptis regemunt obstantia telis scuta, Coripp. Ioann. 2, 231.
rĕgĕmō, ĕre, intr., répondre par un gémissement : Stat. Th. 5, 389 ; 8, 17.