regeneratio
rĕgĕnĕrātĭo, ōnis, f. [regenero],
- a being born again, regeneration (eccl. Lat.), Aug. Civ. Dei, 20, 5; Vulg. Matt. 19, 28; id. Tit. 3, 5: lavacrum regenerationis, of baptism, Aug. Civ. Dei, 22, 8, 5.
regenerātio, ōnis, f. (regenero), die Wiedergeburt, eig. u. übtr., Cypr. epist. 73, 21. Augustin. de civ. dei 15, 16, 3. Vulg. Matth. 19, 28 (auch bei Augustin. de civ. dei 20, 5, 2. p. 412, 29 D.2). Vulg. Tit. 3, 5.
inveni montem ‥ in quo frumentum nascens vij vel viij annis in granariis illesum conservabatur, quia natura unius terre est altera melior in ~one nutrientium
ad ~onem ‥ carnis, fiat unguentum ex ‥
per pravos compilatores, translatores, et transformatores nova nobis auctorum nomina imponuntur et, antiqua nobilitate mutata, ~one multiplici renascentes degeneramus omnino
pro reverentia ~onis in albis Pentecosten orandum est, ut in Quinquagessima oratur
accepit ‥ fidem et lavacrum sanctae ~onis
nec tibi plus est in ~one Sancti Spiritus fratris quam mihi
quos ~onis [gl.: ] misterio innovare dignatus esteftacennisses
lavacro ~onis et renovationis illos perfudit, et sacro crismate linivit
ecclesie ‥ in qua per ~onem Christiano nomini est ascriptus
dominus ‥ noster Jesus Christus solus sic potuit nasci, ut secunda ~one non indiguisset; ‥ in Johannis baptismo non fuit ~o, sed quaedam praecursoria significatio
vos ‥ prima ~one regenerati
rĕgĕnĕrātĭō, ōnis, f. (regenero), régénération, retour à la vie : Aug. Civ. 20, 5 || [fig.] régénération [spirituelle] : Aug. Civ. 22, 8, 5.