About Report a problem

Menu

regenerativus

regenerativus [ML < CL regenerare+-ivus] 1 (med.) that causes to be reproduced or formed afresh, that causes to regrow, regenerative (in quot. as sb. n., w. ref. to substance applied to wound or ulceration). illa crustula infecta sic elevetur et removeatur, et tunc rubea caro remanens infundens sanguineas guttas sine aliqua infectione curetur per ~a Gilb. III 173v. 1; pone super ulcus ‥ apostematis medicamen ‥, et deinde ‥ concavum repleatur cum ~is, sicut sunt thus, ‥ gumma pini, ‥ Gad. 124. 1. 2 that renews or causes to be born again (in quot. transf., w. ref. to baptism). aquas quae ‥ baptismi jus induerent et ‥ contra praevaricationis malum vim ~ae sanctificationis conciperent Bede Luke 358B; inchoata est ‥ sexta etas ‥ a die qua baptizatus est [Christus], propter vim ~am datam aquis Diceto Chr. 55n. 5 (= M. Par. Maj. I 81, Flor. Hist. I 88); vim ~am ab aquis incipiens, divinam potentiam mutatione aquae in vinum ‥ declarat P. Blois Serm. 10. 592B; Dominus in baptismo suo vim ~am contulit aquis Neckam SS I 25. 18.

Saved

Recent