relego
relego, send out of the way, remove, banish
relego2, to gather together, collect again
Frieze-Dennison Vergil
- To send away or out of the way, to despatch, remove (class.; in class. prose usually with an odious accessory meaning; syn. amando).
- A Lit.
- 1 In gen.: (L. Manlium tribunus plebis) criminabatur, quod Titum filium ab hominibus relegasset et ruri habitare jussisset, Cic. Off. 3, 31, 112; Sen. Ben. 3, 37; Val. Max. 6, 9, 1; cf.: filium in praedia rustica, Cic. Rosc. Am. 15, 42: rejecti et relegati longe ab ceteris, Caes. B. G. 5, 30 fin.: procul Europā in ultima orientis relegati senes, Curt. 5, 5, 14: relegatos in ultimum paene rerum humanarum terminum, id. 9, 2, 9: cives tam procul ab domo, Liv. 9, 26: aliquem a republicā sub honorificentissimo ministerii titulo, Vell. 2, 45, 4: exercitum in aliā insulā, Tac. Agr. 15: me vel extremos Numidarum in agros Classe releget, Hor. C. 3, 11, 48: tauros procul atque in sola relegant Pascua, Verg. G. 3, 212.—Poet., with dat.: terris gens relegata ultimis, Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20: Trivia Hippolytum ... nymphae Egeriae nemorique relegat, consigns him to Egeria, Verg. A. 7, 775. —
- b Transf., of a locality, to place at a distance, remove: Taprobane extra orbem a naturā relegata, Plin. 6, 22, 24, § 84; cf. Claud. Laud. Stil. 1, 250. —
- 2 In partic., a publicists’ t. t., to send into exile, to banish, relegate; said of banishment by which a person was sent only a certain distance from Rome, and usually for a limited time, without suffering a capitis deminutio (cf. deportatio and exilium): relegatus, non exsul, dicor in illo, Ov. Tr. 2, 137; 5, 11, 21; 5, 2, 61; id. P. 4, 13, 40: (consul) L. Lamiam ... in concione relegavit, edixitque, ut ab urbe abesset millia passuum ducenta, Cic. Sest. 12, 29: Marcus Piso in decem annos relegatur, Tac. A. 3, 17 fin.; Suet. Tib. 50; id. Aug. 24: ipse quosdam novo exemplo relegavit, ut ultra lapidem tertium vetaret egredi ab Urbe, id. Claud. 23 fin.: nemo eorum relegatus in exilium est, Liv. 25, 6; cf.: milites relegatos prope in exilium, id. 26, 2 fin.: ultra Karthaginem, id. 40, 41: aliquem Circeios in perpetuum, Suet. Aug. 16 fin.: in decem annos, Tac. A. 3, 17: in insulam, id. 3, 68. —
- B Trop., to send away, put aside, reject: apud quem ille sedens Samnitium dona relegaverat, had sent back, rejected, Cic. Rep. 3, 28, 32 Moser (for which: repudiati Samnites, Cic. Sen. 16, 55): ambitione relegatā, put aside, apart, Hor. S. 1, 10, 84: bella, Luc. 6, 324 (dimoveam, removeam, Schol.): inimicas vitiis artes non odio magis quam reverentia, Plin. Pan. 47, 1: verba alicujus, Ov. P. 2, 2, 7. —
- 2 In partic., with a specification of the term. ad quem, to refer, attribute, ascribe, impute (post-Aug.): nec tamen ego in plerisque eorum obstringam fidem meam potiusque ad auctores relegabo, Plin. 7, 1, 1, § 8: totamque ad solos audito res relegāsse, Quint. 3, 7, 1: orationem rectae honestaeque vitae ad philosophos, id. 1, prooem. § 10: mala ad crimen fortunae, id. 6, prooem. § 13; cf.: culpam in hominem, id. 7, 4, 13: invidiam in aliquem, Vell. 2, 44, 2; 2, 64, 2 Ruhnk.— Poet., with dat.: causas alicui, to ascribe, Tib. 3, 12, 5.—
- 3 To refer to a book or an author: ad auctores, Plin. 7, 1, 1, § 8 (cf. Nep. Cat. 3, 5, delegare).—
- II In jurid. Lat., to bequeath, devise, as an inheritance: dotem, Dig. 33, 4, 1 sq.; 23, 5, 8: usum fructum, ib. 23, 2, 23.
- To gather together or collect again (almost exclusively poet.): janua difficilis filo est inventa relecto, i. e. by the thread (of Ariadne) wound up again, Ov. M. 8, 173: (abies) docilis relegi, docilisque relinqui, i.e. to be drawn back, Val. Fl. 6, 237: menses decem a coactore releget (pecuniam), Cato R. R. 150, 2. —
- 2 In partic., of localities, to travel over or through again, to traverse or sail over again: litora, Verg. A. 3, 690: Hellespontiacas illa (navis) relegit aquas, Ov. Tr. 1, 10, 24: egressi relegunt campos, Val. Fl. 8, 121: vias, id. ib. 4, 54: iter, Stat. Ach. 1, 23; cf. id. S. 5, 3, 29: spatia retro, Sen. Agam. 572: ter caelum (luna), Stat. S. 5, 3, 29: vestigia cursu, Claud. B. G. 529: cursum, Prud. Apoth. 1004. — In prose: relegit Asiam, again coasts along, Tac. A. 2, 54: rex cum suis dumeta relegens, Amm.30, 1, 15: relegens margines lacus Brigantiae, id. 15, 4, 1.—
- II To go through or over again in reading, in speech, or in thought, to read or relate again, = retractare (rarely in prose): Trojani belli scriptorem Praeneste relegi, Hor. Ep. 1, 2, 2: scripta, Ov. R. Am. 717 sq.: alicui librum, to read aloud, Col. 4, 1, 1: de nostris releges quemcunque libris, Mart. 4, 29, 9. — Absol.: deinde relegentes inveniunt, ubi posuerint (verba), Quint. 11, 2, 23: dum relegunt suos sermone labores, Ov. M. 4, 569: qui omnia, quae ad cultum deorum pertinerent, diligenter retractarent et tamquam relegerent, sunt dicti religiosi ex relegendo, ut elegantes ex eligendo, etc., Cic. N. D. 2, 28, 72.—Acc to this last passage is to be explained: rĕlĭ-gens, entis, P. a., revering the gods, i.e. pious, religious: religentem esse oportet, religiosumst nefas, Poët. ap. Gell. 4, 9, 1.
- 1. (poët.) opnieuw opnemen [filum weer oprollen]; metaf. terugnemen [quae dederam supra wat ik hierboven geschreven had (Pers.)];
- 2. (poët.; postklass.) opnieuw zwerven, reizen door, langs (m. acc.) [aquas Hellespontiacas; Asiam; litora];
- 3. opnieuw doornemen, overdenken [suos sermone labores opnieuw bespreken; quae ad cultum deorum pertinent];
- 4. (poët.; postklass.) opnieuw lezen [scripta].
- 1. wegsturen, verwijderen [filium in praedia; (m. dat.) alqm nymphae et nemori];
- 2. verbannen, uitwijzen (als mildste vorm v. verbanning, zie relegatio) [in insulam; in exilium sturen];
- 3. (metaf.) verwijderen; ➤ terris gens relegata ultimis zeer ver weg wonend;
- 4. afwijzen [verba alcis; dona]; ➤ ambitione relegatā zonder zelfingenomenheid;
- 5. (Tib.) schuld, verantwoordelijkheid toeschuiven, toeschrijven (aan: in m. acc.; ad; dat.); ➤ invidia in illum relegata; fidem ad auctores relegabo; causas tibi diva relegat;
- 6. nalaten [dotem].
趕遠去。發流徒。— filium ab omnibus 命兒避衆人。— ad auctores 請看各書。託人書。— adversa fortunae 以不順歸于造化。— dotem uxori 還妻之嫁妝。
Suggest a Translation
See an image
- to send away, send out of the way, despatch, remove, seclude: filium ab hominibus: (filium) rus supplici causā: relegati longe ab ceteris, Cs.: procul Europā in ultima orientis relegati senes, Cu.: civīs procul ab domo, L.: relegatum in aliā insulā exercitum detinere, Ta.: tauros in sola Pascua, V.: terris gens relegata ultimis: Hippolytum nemori, consign, V.— To send into exile, banish, exile, relegate (enforcing residence in a particular town or province, without loss of civil rights): ut equites a consule relegarentur: relegatus, non exsul, dicor in illo, O.: relegatusin exilium, L.: ultra Karthaginem, L.— Fig., to send back, send away, put aside, reject: a re p. relegatus, i. e. driven from public life: Samnitium dona: ambitione relegatā, apart, H.: mea verba, O.—To refer: studiosos ad illud volumen, N.: ornandi causas tibi, Tb.
- to gather together, collect again: Ianua filo est inventa relecto, i. e. by winding up the thread again, O.—To travel over, traverse again, retrace: litora, V.: Hellespontiacas aquas, O.—Fig., to go through again, read over: Troiani belli scriptorem, H.: scripta, O.— To go over again, rehearse, repeat: suos sermone labores, O.: omnia, quae ad cultum deorum pertinerent.
-
…; qui autem omnia quae ad cultum deorum pertinerent diligenter retractarent et tamquam relegerent, i sunt dicti religiosi ex relegendo, tamquam elegantes ex eligendo, tamquam ex diligendo diligentes, ex intellegendo intellegentes ; his enim in verbis omnibus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ad dictaturam gerendam addidisset ; criminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Torquatus appellatus, ab hominibus relegasset et ruri habitare iussisset. Quod cum audivisset adulescens filius, negotium exhiberi patri, accurrisse Romam et cum primo…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…meo, Non Gra ia vis, non ba rbara ulla inma nitas, Non sae va terris ge ns relegata u ltimis, Quas pe ragrans undique o mnem ecferitatem e xpuli, Sed fe minae vir fe minea interimo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…revolsis gradibus a coniuratorum reliquiis atque a Catilinae praevaricatore quondam, tum ultore, armis teneretur, cum equites Romani relegarentur, viri boni lapidibus e foro pellerentur, senatui non solum iuvare rem publicam sed ne lugere quidem liceret ,…
Cicero, in Pisonem
-
…in Formiano circ. vi K. Mai. a. . CICERO ATTICO SAL. narro tibi, plane relegatus mihi videor postea quam in Formiano sum. dies enim nullus erat, Anti cum essem, quo die non…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…equites Romani non possunt, quo ex ordine vir praestantissimus et ornatissimus, L. Aelius, est te consule relegatus ; plebs Romana perditum cupit, in cuius tu infamiam ea quae per latrones et per servos de me egeras…
Cicero, in Pisonem
-
…senatus ut ei ne supplicandi quidem ac lugendi sit potestas, tam captus equester ordo ut equites Romani a consule relegentur. quae cum omnia atque etiam multo alia maiora, quae consulto praetereo, accidissent, videtis me tamen in…
Cicero, pro Sestio
-
…in me vis concitare cum laude non comparem. quid enim beatius illis quos tu expulsos a te praedicas et relegatos qui locus est aut tam desertus aut tam inhumanus qui illos, cum accesserint, non adfari atque appetere videatur…
Cicero, Philippicae
-
…opinioni P B opinione all. hominum opin. delere voluit Kimmig gaudebant secl. Halm sed cf. expulerit relegarit offerunt insectantur plaudebant Paul. errore del. Halm falsa opinione Pluygers, falsa opinione errore Ortmann sermo nobis Klotz…
Cicero, pro Sestio
-
…nam, ut opinor, hoc nomine est alterum in urbe secum honoris causa habere, alterum rus supplici causa relegasse quid ad istas ineptias abis inquies. quasi vero mihi difficile sit quamvis multos nominatim proferre, ne longius abeam…
Cicero, pro S. Roscio Amerino