relictor
rĕlictor, ōris, m. [relinquo],
- he who abandons or disregards (late Lat.): deus voluntatum bonarum adjutor, malarum autem relictor, Aug. Civ. Dei, 14, 26.
relictor, ōris, m. (relinquo, s. Prisc. part. XII vers. Aen. 11. § 209. p. 510, 34 K.), einer, der im Stiche läßt, nicht beachtet, deus voluntatum bonarum adiutor ac remunerator, malarum autem relictor et damnator, Augustin. de civ. dei 14, 26.
rĕlictŏr, ōris, m. , rĕlictrīx, īcis, f. , celui, celle qui abandonne : Aug. Civ. 14, 26 || Prisc. Vers. Æn. 11, 209.