relictus
relictus2, a forsaking, abandoning
rĕlictus, a, um, Part., from relinquo.
rĕlictus, ūs, m. [relinquo],
- a forsaking, abandoning: ut labor virilis exercendique corporis studium, relictui sit, i. e. be abandoned, neglected, Gell. 3, 1, 9.
1. relictus, ūs, m. (relinquo), das Verlassen, esse relictui, verlassen-, hintangesetzt werden, Gell. 3, 1, 9.
2. relictus, a, um, PAdi. im Superl. (relinquo), verlassen, homines a ceterorum laudibus relictissimi, Fronto laud. fum. et pulv. p. 213 11 N.
1 rĕlictus, a, um, part. de relinquo.
2 rĕlictŭs, ūs, m. , c. relictio : relictui esse Gell. 3, 1, 9, être laissé à lʼabandon.
relictus , us. m.
留。遺。拾。Exercendi corpus studium relictui est 現在無人身習練力。
Suggest a Translation
See an image
留。遺。拾。Exercendi corpus studium relictui est 現在無人身習練力。
Suggest a Translation
See an image
relictus , a, um. part. p. v. relinquo.
— ab omni honestate 全喪廉恥者。Relictis rebus 捨他事後。Relictae possessiones 無定限田地。
Suggest a Translation
See an image
— ab omni honestate 全喪廉恥者。Relictis rebus 捨他事後。Relictae possessiones 無定限田地。
Suggest a Translation
See an image
relictus
- P. of relinquo.