repenso
rĕpenso, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [rependo, II. B.].
- Lit., to weigh against: illud sacrosanctum caput Tribuni plebis percussoribus auro repensatum est, Flor. 8, 15, 6 (dub.).—
- II Transf., to make up for, counterbalance, recompense (post-Aug.): id incommodum uvarum multitudine, Col. 3, 2, 15: merita meritis, injurias injuriis, Sen. Ira, 2, 32, 1: bona malis, Vell. 2, 12, 5: voluptatem damno, id. 2, 21, 4: ea quae legunt, et non intellegunt, Deo repensante patientur, Lact. 7, 1 fin.
repēnso, āvī, ātum, āre (Intens. v. rependo), aufwägen, caput auro, Flor. 3, 15, 6. – übtr., ersetzen, vergelten, ausgleichen, quasi gratiam perfecti laboris, Solin.: incommodum uvarum multitudine, Colum.: bonis mala, Vell.: merita meritis, Sen.: quicquid ex iliis utile et necessarium est, non potest his repensari, Sen. Vgl. Bünem. Lact. 7, 1, 25.
See: repensare
rĕpēnsō, (16) āvī, ātum, āre, tr., compenser : merita meritis Sen. Ira 2, 32, 1, rendre service pour service || caput auro *Flor. 3, 15, 6, payer une tête son poids dʼor.