retractatus
retractatus, revised, corrected
rē̆tractātus, a, um, Part. and P.a. of retracto.
rē̆tractātus, ūs, m. [retracto], Tertullian; v. retractatio.
- A repetition, Tert. Praescr. 7. —
- II Hesitation, doubt: sine retractatu, Tert. Apol. 4; id. adv. Marc. 1, 1 fin.; in plur., id. Spect. 3.
1. retractātus, a, um, PAdi. (retracto), wieder durchgegangen, idem σύνταγμα misi ad te retractatius, ziemlich umgearbeitet, Cic. ad Att. 16, 3, 1.
2. retractātus, ūs, m. (retracto), I) die nochmalige Behandlung, Wiederholung, Tert. de praescr. haer. 7 u.a. – II) die Weigerung, Bedenklichkeit, sine ullo retractatu, Tert. apol. 4.
1 rĕtractātus, a, um, p.-adj. de retracto, revu, corrigé : -tius Cic. Att. 16, 3, 1.
2 rĕtractātŭs, ūs, m. ¶ 1 nouvel examen, recherche : Tert. Apol. 4 ¶ 2 retour sur, (pl.) réflexions, arguments : Tert. Præscr. 7.
Retractatio. Tertullianus Apolog. cap. 4 :
Sine ullo Retractatu præscribitis.Et lib. 1. adv. Marcion. cap. 1 :
Sine Retractatu doctrinarum revincendus.
Hontheimpag. 129. col. 2 :
Nec oblivioni tradendum, quod anno Domini 1337. in die B. Joannis Baptistæ, præclarus et magnanimus Eduardus rex Anglorum venit ad insulam prædictam(Rheni) et habuit parlamenta Retractatus cum imperatore Romanorum et principibus imperii,.... pro adjutorio sibi præstando per eos contra Philippum regem Francorum, qui sacro Romano imperio et sibi in multis injuriabatur.
(retrāctātus)
adj.
- P. of retracto, revised, corrected.—Only comp: σύνταγμαretractatius.