About

Menu

revincere

revincere [CL] 1 to conquer in turn or once again. b to overcome, subdue (in response). ut ab illo victus illum ~eret Anselm (CurD II 19) II 131; evincere venit / quas emisit oves ‥ / ‥ nisi forte revinceret hostem, / sicut erat previctus homo Vinsauf PN 1185; vincitur ipse magis tunc quando magis superesse / se putat, et mulier victa revincit eum Gower VC V 278.  b vi quadam superans sic ferrea fata revinco Aldh. Aen. 25 (Magnes) 4; Pater omnipotens ‥ / auctorem sceleris populo praesente revincens Id. VirgV 1917. 2 to convince by argument, refute; b (w. dat.). refellor, ~or GlC R 135.  b ut potens sit exortare ad doctrinam et contradicentibus ~ere V. Cuthb. IV 1.

Saved

Recent