revinco
revinco, to conquer, subdue
rĕ-vinco, vīci, victum, 3, v. a., to conquer, subdue.
- I Lit. (only poet., and in Tac.): victrices catervae Consiliis juvenis revictae, Hor. C. 4, 4, 24; cf.: revicta conjuratio, repressed, checked, Tac. A. 15, 73: primordia rerum aliquā ratione, Lucr. 1, 593: vires (ignis), id. 5, 410.—
- II Trop., to convict; to refute, disprove (class.; syn.: convinco, refuto), Lucr. 4, 488: numquam hic neque suo neque amicorum judicio revincetur, * Cic. Arch. 6, 11: aliquem, Tac. A. 6, 5: aliquem in mendacio, Dig. 26, 10, 3: aliquem in culpā et in maleficio, Gell. 6, 2, 13: crimina rebus revicta, disproved, Liv. 6, 26, 7 (with confutare verbis); Vulg. Act. 18, 28: crimen, Liv. 40, 16: testimoniis revinci, Lact. 4, 15 fin.
re-vinco, vīcī, victum, ere, gleichs. niedersiegen, besiegend bewältigen, I) eig.: catervae consiliis iuvenis revictae, Hor.: vires (ignis) aliquā ratione revictae, Lucr. – II) übtr.: A) im allg. coeptam adultamque et revictam coniurationem, niedergedämpft, bewältigt, unterdrückt, Tac. ann. 15, 73. – B) insbes., wie refutare, durch Gegenbeweise jmd. niederschlagen, jmd. vom Gegenteile überführen, eine Beschuldigung widerlegen, alqm, Cic. u.a.: revinci in culpa et maleficio, Gell., in mendacio, ICt. – crimina revicta rebus, ICt.
rĕvincō, (13) vīcī, victum, ĕre, tr., ¶ 1 vaincre en retour : victrices catervæ... revictæ Hor. O. 4, 4, 24, hordes victorieuses vaincues à leur tour [réprimées] ; vires ignis aliqua ratione revictæ Lucr. 5, 409, la force du feu battue à son tour par qq. moyen ¶ 2 [fig.] a) réfuter, confondre : Lucr. 4, 488 ; Cic. Arch. 11 ; b) convaincre : quæ cuncta... revincebatur Tac. Ann. 6, 5, sur tous ces points il était convaincu, sa culpabilité était démontrée, cf. Tac. Ann. 15, 73.
- 1. (poët.; postklass.) op zijn beurt overwinnen of verslaan; ➤ catervae consiliis iuvenis revictae; vires alqa ratione revictae;
- 2. (metaf.) het overtuigende bewijs leveren voor; weerleggen [crimina rebus]; ➤ revicta est coniuratio is aan het licht gebracht (Tac.).
re-vincō vīcī, vīctus, ere,
- to conquer, subdue: victrices catervae Consiliis iuvenis revictae, H.— Fig., to convict, refute, disprove: amicorum iudicio revinci: crimina revicta rebus, disproved, L.