reviresco
reviresco, to become green again, recover verdure
rĕ-vĭresco, rŭi, 3, v. inch. n., to become or grow green again; to recover its verdure.
- I Lit. (rare): laesae silvae, Ov. M. 2, 408: arbor Ruminalis in novos fetus, Tac. A. 13, 58: caepe revirescit decedente lunā, contra autem inarescit adulescente, Gell. 20, 8, 17.—
- 2 Poet., transf., of an old man, to become young again: spes est virginibus subjecta, Arte suum parili revirescere posse parentem, Ov. M. 7, 305: pars credunt torvos patriā revirescere vultus, Sil. 15, 134.—
- II Trop., to grow strong or vigorous again; to grow young again; to be renewed; to flourish again; to revive (freq. and class.): aliquando rei publicae vires, quae malitiā nocentum exaruerunt, virtute optimatium revirescent, Auct. Her. 4, 34, 45; cf.: quamquam sunt accisae (res), tamen efferent se aliquando et ad renovandum bellum revirescent, Cic. Prov. Cons. 14, 34; id. Phil. 7, 1, 1: cum semel invasit senectus, regressum non habet, nec revirescere aut repubescere potest, Col. 2, 1, 4; Flor. prooem. fin.: imperium, Curt. 10, 9, 5: domus Germanici, Tac. A. 4, 12: partes, id. H. 3, 7 fin.: dux pignore promissae laudis, Sil. 8, 228: nunc praeclari facti decus crebrā memoriā revirescit, Val. Max. 4, 8, 4.
revirēsco, viruī, ere (Inchoat. v. revireo), wieder grünen, wieder grün werden, I) eig.: silvae revirescunt, Ov.: Ruminalis arbor in novos fetus revirescit, Tac.: Ggstz. caepe revirescit et congerminat decedente lunā, contra autem inarescit adulescente, Gell. 20, 8, 7: im Bilde, non sit sterilis in vobis ager dei; ergo revirescite, granascite, maturascite, Augustin. serm. 223, 2 extr. – II) übtr.: a) sich physisch verjüngen, wieder jung werden, arte suum revirescere posse parentem, Ov. met. 7, 305. – b) politisch wieder aufblühen, sich verjüngen, wieder erstarken, aliquando rei publicae rationes revirescent, Cornif. rhet.: impolitae res ad renovandum bellum revirescent, Cic.: domum Germanici revirescere, Tac.: praeter spem omnium senectus imperii quasi redditā virtute reviruit, Flor. – senatum ad auctoritatis pristinae spem revirescere, dem S. die H. auf sein fr. A. wieder aufblühe, Cic.
rĕvĭrēscō, (13) vĭrŭī, ĕre (revireo), intr., ¶ 1 redevenir vert, reverdir : Tac. Ann. 13, 58 ; Gell. 20, 8, 7 ¶ 2 [fig.] a) rajeunir : Ov. M. 7, 305 ; b) reprendre des forces, se ranimer, se relever : Her. 4, 45 ; Cic. Prov. 34 ; Phil. 7, 1 ; Tac. Ann. 4, 12 ; H. 3, 7.
- 1. (poët.; postklass.) weer uitlopen, weer groen worden; ➤ silvae revirescunt;
- 2. (Ov.) (metaf.) verjongen, weer jong worden [arte];
- 3. weer opbloeien, weer sterk worden; ➤ aliquando rei publicae rationes revirescent; res ad renovandum bellum revirescunt; senatus ad spem pristinae auctoritatis revirescit; domus Germanici reviruit.
re-virēscō —, —, ere,
- inch, to become green again, recover verdure: iubet revirescere silvas, O.: Spes est . . . revirescere posse parentem, i. e. renew his youth, O.—Fig., to grow again, be renewed, revive: sunt accisae (res), tamen . . . ad renovandum bellum revirescent: imperium, Cu.