rogo

legatos ad Caesarem mittunt auxilium rogatum
they send ambassadors to Caesar to ask for aid sententiam rogatus dixit ...
having been asked his opinion, he said... rogo, unde venias
I ask, from where are you coming

rogō, āvī, ātus, 1, a.: to ask, inquire, 2.149; desire, request, 7.229.

rŏgo, āvi, ātum, 1 (inf. paragog. rogarier, Cic. Caecin. 33, 95: rogassint, for rogaverint, id. Leg. 3, 3, 9), v. a. [etym. dub.; perh. for progo; kindr. with Sanscr. prac, to ask, whence also precor and procus, but referred by Corss. to the same root with Sanscr. rgus, straight; Gr. ὀρέγω; Lat. rego, rex, rogus, Krit. Beit. p. 93], to ask, question, interrogate one about a thing.

• I Lit.
• • A In gen. (so generally throughout ante-class. Lat.; less. freq. in Cic.; syn.: percontor, sciscitor, quaero), constr. aliquem aliquid, or simply aliquem, aliquid, with de, a rel.-clause, or absol. (cf. Zumpt, Gram. § 393). (a) Aliquem aliquid (class. only with acc. of neutr. pron. or adj., or with sententiam; v. infra, B. 1.): aliud te rogo, Plaut. Most. 5, 1, 70 (1110): haud istuc te rogo, id. Ep. 1, 1, 49 (49): quin tu id me rogas, id. Bacch. 2, 3, 24 (258): hoc te rogo, quos locos adisti? id. Trin. 4, 2, 85 (927); cf.: rogare hoc unum te volo, id. Merc. 3, 1, 17 (515): dic mihi hoc, quod te rogo, id. Men. 5, 5, 16 (914); id. Most. 3, 1, 130 (661); id. Ps. 1, 3, 106 (335); 1, 5, 64 (478) et saep.; Ter. And. 751 sq.: ego patriam te rogo, quae sit tua, Plaut. Pers. 4, 4, 83 (641); cf.: hanc (colubram) alia cum rogaret causam facinoris, Respondit, etc., Phaedr. 4, 17, 5. —
  • • • • β Aliquem or aliquid: quos rogo, Plaut. Pers. 1, 1, 6 (6): quem ego igitur rogem? Ter. And. 749: ecquem hominem tu novisti? te rogo, Plaut. Ps. 4, 2, 15 (970); men' or me rogas? also, rogas me? in colloq. lang., do you ask that of me? how can you ask? what do you mean by asking that? Eu. Quid ego facerem? Ch. Quid tu faceres? men' rogas? requireres, Rogitares, etc., id. Merc. 3, 4, 48 (635); Ter. Eun. 653; id. Heaut. 246; 780; id. Ad. 82; 665 al.; cf.: quid me istud rogas? inquam: Stoicos roga, Cic. Fin. 5, 28, 83: hoc quod rogo responde, Plaut. As. 3, 2, 32 (576); id. Curc. 2, 1, 30 (245); 5, 3, 30 (708); id. Ps. 4, 2, 12 (967) al.; Ter. And. 762; Suet. Caes. 82.—
        • γ With de: jam de istoc rogare omitte, Plaut. Pers. 4, 4, 90 (648); so, de istac virgine, Ter. Eun. 720: de te ipso, Cic. Vatin. 4, 10.—
        • δ With interrog.-clause: rogant me servi, quo eam? Plaut. Curc. 2, 3, 83 (362): roga ipsum, quemadmodum ego eum Arimini acceperim, Cic. Fragm. ap. Non. 383, 8: quodsi me populus Romanus forte roget, cur Non, etc., Hor. Ep. 1, 1, 70: quae sit, rogo, Ter. And. 124: rogo, num quid velit, id. Eun. 341: rogavi pervenissetne Agrigentum? Cic. Verr. 2, 4, 12, § 27: unde venis? et Quo tendis? rogat et respondet, Hor. S. 1, 9, 63: quid verum atque decens curo et rogo, id. Ep. 1, 1, 11. —
        • ε Absol.: prius respondes quam rogo, Plaut. Merc. 2, 3, 119 (453): roganti respondebo, id. ib. 3, 1, 17 (515): non edepol nunc, ubi terrarum, sim, scio, si quis roget, id. Am. 1, 1, 180 (332): quin tu ergo rogas? id. As. 1, 1, 15 (30): Ty. Quid ego deliqui? He. Rogas? id. Capt. 3, 5, 2 (660); so id. Rud. 3, 6, 22 (860); id. Cas. 2, 3, 35 (251); id. Bacch. 2, 2, 28 (206); 38 al.; Ter. And. 163; 184; 267 al.; cf. Cic. Mil. 22, 59: etiam rogas? do you dare to ask? Plaut. Am. 2, 1, 21 (571); id. Bacch. 2, 3, 97 (331); id. Merc. 1, 2, 92 (202); Ter. And. 762 (v. etiam). — Particularly as subst.: numquam nobis ad rogatum respondent, Cic. Fl. 4, 10. —
  • B In partic. (class. in all per.).
  • • 1 Publicists’ t. t.
    • • a Rogare aliquem (sententiam), to ask one for his opinion or vote: Racilius Marcellinum primum rogavit. Is sententiam dixit, ut, etc.... Postea Racilius de privatis me primum sententiam rogavit, Cic. Q. Fr. 2, 1, 2: quos priores sententiam rogabat, id. Rep. 2, 20, 35. — Pass.: cum omnes ante me rogati gratias Caesari egissent, ego rogatus mutavi meum consilium, Cic. Fam. 4, 4, 4: scito primum me non esse rogatum sententiam, id. Att. 1, 13, 2: primus rogatus sententiam, Sall. C. 50, 4: is enim primus rogatus sententiam, Liv. 37, 14; Quint. 6, 3, 97 al.: propter ipsam rem, de quā sententiae rogantur, consultabitur, id. 3, 8, 18. —
      • b Rogare populum or legem, or absol., prop., to ask the people about a law; hence, in gen., to bring the plan of a law before the people for their approval; to propose a law, introduce a bill: in aes incidi jubebitis credo illa legitima: consules populum jure rogaverunt populusque jure scivit, Cic. Phil. 1, 10, 26; cf.: T. Quinctius Crispinus consul populum jure rogavit populusque jure scivit in foro pro rostris ... quicumque post hanc legem rogatam rivos, specus, etc., an old legal formula ap. Front. Aquaed. 129: plebem, Cic. Leg. 3, 3, 9: legem, id. Rep. 3, 10, 17; id. Phil. 2, 29, 72; cf.: quae (leges) non in perpetuum rogentur, Quint. 2, 4, 40. — Absol.: ego hanc legem, uti rogas, jubendam censeo, Liv. 10, 8 fin.; Quint. 2, 4, 35. — Impers. pass.: nunc rogari, ut populus consules creet, Liv. 4, 2.—
      • c Rogare populum magistratum, and simply magistratum, to propose a magistrate to the people for their choice, to offer him for election: factum senatus consultum, ut duo viros aediles ex patribus dictator populum rogaret, Liv. 6, 42 fin.; cf.: L. Trebonius tribunus plebis rogationem tulit, ut qui plebem Romanam tribunos plebi rogaret, is usque eo rogaret dum, etc., id. 3, 65, 4: (Caesar) volet, ut consules roget praetor vel dictatorem dicat: quorum neutrum jus est, Cic. Att. 9, 15, 2; cf.: praetores, cum ita rogentur, ut collegae consulibus sint, etc., id. ib. 9, 9, 3: hodieque in legibus magistratibusque rogandis usurpatur idem jus, Liv. 1, 17: comitia consulibus rogandis habuit, Cic. Div. 1, 17, 33; Liv. 26, 22; 38, 42; cf. id. 23, 31; 22, 35: Calpurnius Romam ad magistratus rogandos proficiscitur, Sall. J. 29, 6.— Absol.: mortuo rege Pompilio Tullum Hostilium populus regem, interrege rogante, comitiis curiatis creavit, Cic. Rep. 2, 17, 31.—
    • 2 Milit. t. t.: rogare milites sacramento, qs. to ask the soldiers if they will take and keep an oath, i. e. to bind them by an oath, administer an oath to them, Caes. B. G. 6, 1; Liv. 32, 26; 35, 2 fin.; 40, 26; cf. Quint. 12, 2, 26. —
    • 3 Jurid. t. t., to ask a person if he will promise something in making an agreement; to propose a stipulation: quod fere novissimā parte pactorum ita solet inseri: rogavit Titius, spopondit Maevius, haec verba non tantum pactionis loco accipiuntur sed etiam stipulationis, Dig. 1, 14, 7, § 12; Plaut. Ps. 1, 1, 114 (116); 4, 6, 8 (1070); id. Bacch. 4, 8, 37 (878).
• II Transf., to ask, beg, request, solicit one for a thing (so predominantly in the class. per.; syn.: posco, oro, obsecro, ambio, capto); constr. aliquem (rarely ab aliquo) aliquid, aliquem, aliquid, with ut, ne, or absol.
• • • • • α With acc.: quā confidentiā rogare argentum me tantum audes, Impudens? Quin si egomet totus veneam, vix recipi potis est, Quod tu me rogas, Plaut. Pers. 1, 1, 40 (40): hoc te vehementer etiam atque etiam rogo, Cic. Fam. 13, 43 fin.: nefas sit tale aliquid et facere rogatum et rogare ... Haec igitur lex in amicitiā sanciatur, ut neque rogemus res turpes nec faciamus rogati, id. Lael. 11, 39 sq.: otium divos rogat, Hor. c. 2, 16, 1; cf.: divitias deos, Mart. 4, 77, 1: a Metello missionem, Sall. J. 64, 1: ut ab avunculo rogetur Aethiops, Auct. Her. 4, 50, 63: rogo te, vos, etc., parenthet.: rogo te, videte, quibus hominibus negotium detis, etc., Cic. Fam. 10, 26: rogo vos, quis potest sine offulā vivere? Suet. Claud. 40: illae Priami rogantis Achillem preces, Quint. 10, 1, 50: taurum de aquā per fundum ejus ducenda rogabo, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 4: ambiuntur, rogantur, are asked for their votes, id. Rep. 1, 31, 47: etiamsi precario essent rogandi, id. Verr. 2, 5, 23, § 59: transisse Rhenum sese non suā sponte sed rogatum et arcessitum a Gallis, Caes. B. G. 1, 44; cf.: ille ab Sardis rogatus ad causam accesserat, Cic. Div. in Caecil. 19, 63: in proximum annum consulatum peteres, vel potius rogares ... a quā (Galliā) nos tum, cum consulatus petebatur, non rogabatur, etc., was not begged for, id. Phil. 2, 30, 76: abii ad praetorem, rogo syngraphum: Datur mihi, Plaut. Capt. 3, 2, 6 (503): aquam, id. Rud. 2, 3, 2 (332): legatos ad Caesarem mittunt rogatum auxilium, Caes. B. G. 1, 11; cf. id. ib. 7, 5: aliquid ab aliquo (rare), Auct. Her. 4, 50; Sall. J. 64, 1: cultrum, securim, etc. ... Quae utenda vasa semper vicini rogant, ask for, borrow, Plaut. Aul. 1, 2, 18 (96); id. Mil. 2, 3, 76 (347); Dig. 18, 6, 16.—
        • β With ut or ne (so most freq.): scitin' quid ego vos rogo? mihi ut praeconium detis, Plaut. Men. 5, 9, 92 (1151); id. Stich. 1, 3, 93 (247): id ut facias, vehementer te rogo, Cic. Fam. 13, 44: etiam atque etiam te rogo atque oro, ut eum juves, id. ib. 13, 66, 2: rogat et orat Dolabellam, ut, etc., id. Verr. 2, 1, 29, § 72: cum rogat et prece cogit Scilicet ut, etc., Hor. Ep. 1, 9, 2; Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, C, 1; id. B. G. 1, 7: videbatur rogare, scalas ut darem utendas sibi, that I would lend, Plaut. Rud. 3, 1, 10 (602); Plin. Ep. 3, 10, 5; 4, 13, 11; 4, 28, 3.— With a simple final clause without ut: Caesar consolatus rogat, finem orandi faciat, Caes. B. G. 1, 20; Quint. 6, 3, 88; 9, 3, 68; Ov. Ib. 643; and very freq. ap. Plin. Ep.; e. g. 1, 2, 1; 1, 5, 8; 1, 20, 24; 3, 2, 6; 5, 19, 8; 7, 6, 11; 8, 17, 6.—With ne: rogat frater, ne abeas longius, Ter. Ad. 882: ac te illud primum rogabo, ne quid invitus meā causā facias, Cic. Fam. 13, 1, 2. —
        • γ Absol.: neque enim ego sic rogabam, ut petere viderer, quia familiaris esset meus (Plancus), etc., did not solicit in such a way as to, etc., Cic. Planc. 10, 25 (differing from α): in blandiendo, rogando lenis et summissa (vox), Quint. 11, 3, 63: patrem et filium pro vitā rogantes, Suet. Aug. 13; cf.: pro aliquo, id. ib. 40; id. Vit. 12.—
      • b Esp., to invite, ask a visit from any one: Tertia aderit, modo ne Publius rogatus sit, Cic. Fam. 16, 22, 1 fin.: Pomponiam Terentia rogat, id. Att. 2, 3, 3 fin.— With ad or in and acc.: ad Palatium, Lampr. Alex. Sev. 48, 1: in senatum, id. Heliog. 4, 1: ad convivium, Just. 43, 3, 10: ad nuptias, Amm.14, 6, 24: in consilium, Gell. 14, 2, 9.—
      • c Prov.: malo emere quam rogare, of a thing that does not cost much, I had rather buy than borrow it, Cic. Verr. 2, 4, 6, § 12; cf. supra, α and β. —
    • 2 In gen., to seek, bring, take: aquam hinc de proximo rogabo, Plaut. Rud. 2, 4, 75 (488): hujus (purpurae) exemplum aliunde rogabo, tibi quod ostendam (cf.: exemplum quaeritent, etc., in context), Auct. Her. 4, 6, 9.

rogo, āvī, ātum, āre (verwandt mit rego ›nach etw. langen‹), etw. holen, I) eig.: aquam hinc de proxumo, Plaut. rud. 404: purpurae exemplum (Probe) aliunde, Cornif. rhet. 4, 9 (vgl. ibid. aliunde exemplum quaeritent).

II) übtr.: A) jmd. (nach etw.) fragen, 1) im allg.: a) alqm alqd: unum te rogare volo, Plaut.: hanc (colubram) cum rogaret causam facinoris, Phaedr.: quid me istud rogas? inquit: Stoicos roga, Cic. – im Passiv, multa rogatus, Ov.: si ei rei, quam primo rogetur, recte assenserit, wenn er auf die ihm zuerst vorgelegte Frage seine Zustimmung richtig abgibt, Cic. – b) alqd: hoc quod rogo responde, Plaut. – quasi aliquid rogaturus propius accessit, Suet.: via roganda est, du mußt nach dem Wege fragen, Ov.: Partiz. subst., alci ad rogatum respondere (das Gefragte), Cic. Flacc. 10. – c) alqm: quem ego igitur rogem etc., Ter.: und in der Umgangssprache, men rogas? me rogas? rogas me? du fragst mich? du fragst mich erst (noch)? Plaut. u. Ter. – d) m. de u. Abl.: rogatus de cybaea, tenetis memoriā, quid responderit, Cic.: respondeto ad ea, quae de te ipso rogaro, Cic.: de istoc (darum) rogare omitte, Plaut. – e) m. folg. Fragesatz: rogo, num quid velit? Ter.: rogavi, pervenissentne Agrigentum, Cic.: rogant, cur malimus etc., Varro LL.: rogant me servi, quo eam, Plaut.: quae sit, rogo, Ter. – f) absol.: roganti respondebo, Plaut.: prius respondes, quam rogo, Plaut.: und in der Umgangssprache, rogas? du fragst? Komik. u. Cic.: etiam rogas? du fragst noch? Komik. – 2) insbes.: a) als publiz. t. t., von jeder amtlichen Anfrage: α) alqm sententiam u. bl. alqm, jmd. um seine Meinung, -Stimme fragen, befragen, Racilius surrexit et de iudiciis referre coepit. Marcellinum quidem primum rogavit. In sententiam dixit, ut etc. Postea Racilius de privatis me primum sententiam rogavit, Cic.: quos priores sententiam rogabat, Cic. – im Passiv, cum omnes ante me rogati gratias Caesari egissent, ego rogatus mutavi meum consilium, Cic.: me esse rogatum sententiam, Cic. – β) r. populum od. legem od. absol., eig. das Volk wegen eines Gesetzes befragen, dah. übh. = beim Volke einen Gesetzesvorschlag machen, ein Gesetz beantragen, in aes incīdi iubebitis credo illa legitima: consules populum iure rogaverunt populusque iure scivit, Cic.: r. plebem, Cic.: r. legem, Cic. – absol., ego hanc legem, uti rogas, iubendam censeo, Liv. – unpers., nunc rogari, ut populus consules creet, Liv. – γ) r. (populum) magistratum, dem Volke eine Behörde zur Wahl vorschlagen, ut consules roget praetor vel dictatorem dicat, Cic.: praetores cum ita rogentur, Cic.: Romam ad rogandos magistratus (zur Wahl der M.) proficiscitur, Sall.: comitia consulibus rogandis habuit, Cic.: m. dopp. Acc., qui plebem Romanam tribunos plebi rogaret, der röm. Plebs Volkstribunen vorschlagen, die röm. Pl. V. wählen lassen, Liv. 3, 65, 4. – absol., mortuo rege Pompilio Tullum Hostilium populus regem interrege rogante comitiis curiatis creavit, Cic. – b) als milit. t. t.: r. milites sacramento, gleichs. um den Eid befragen, d.i. vereidigen, den Fahneneid schwören lassen, Caes., Liv. u.a.: u. ohne sacramento, vis rogare? Plaut. mil. 38 (68 Br.). – c) als jurist. t. t., jmd. um seinen Willen zum Eingehen einer Stipulation fragen, roga me viginti minas, ut me effecturum tibi quod promisi scias, stipuliere von mir usw., Plaut.: rogavit Titius, spopondit Maevius, ICt.

B) jmd. bittend um etwas ersuchen, bitten, von jmd. etw. bittend verlangen, 1) im allg.: a) alqd ab alqo: ab amico alicunde mutuom argentum, Plaut. trin. 758: a Metello missionem, Sall. Iug. 64, 1: ut ab avunculo rogetur Aethiops (der Mohr), Cornif. rhet. 4, 63. – b) alqm alqd: hoc te vehementer etiam atque etiam rogo, Cic. – c) alqd: aquam, Plaut.: utenda vasa, Plaut.: res turpes, Cic.: auxilium, Caes.: vitam, Sen. rhet.: auxilium summissā voce, Ov. – d) alqm: Taurum de aqua per fundum eius ducenda, Cic.: transisse se Rhenum non suā sponte, sed rogatum et arcessitum a Gallis, Caes.: ambiuntur, rogantur, werden um ihre Stimme gebeten, Cic.: in proximum annum consulatum petere vel potius rogare, um das K. betteln, Cic. – e) alqm mit pro u. Abl., ut per omnes deos pro vita eius rogaretur, Lact. de mort. pers. 17, 5. – f) m. folg. ut od. ne u. Konj. oder m. bl. Coniunctiv, eum rogato, ut relinquat alias res et huc veniat, Plaut.: sed ego cesso ad Thaidem hanc deducere et rogare ad cenam ut veniat, Ter.: id ut facias, te etiam atque etiam rogo, Cic.: etiam atque etiam te rogo atque oro, ut eum iuves, Cic.: rogat et orat Dolabellam, ut etc., Cic. – mit bl. Coniunctiv, qui rogarat, ubi nata esset, diceret, Plaut.: rescribas nobis ad omnia rogamus, Brut. in Cic. ep.: Caesar consolatus rogat, finem orandi faciat, Caes.: illud rogo, legi potius quam scorto cadat, Sen. rhet. – mit folg. ne u. Konj., ac te illud primum rogabo, ne quid invitus meā causā facias, Cic. ep. 13, 1, 2. – g) mit folg. Infin., roget (eum) morari, Catull. 35, 10. – h) m. folg. Acc. u. Infin., multa rogant utenda dari, Ov. art. am. 1, 433: tot mihi natales contingere vana rogavi, Ov. met. 14, 138: summis precibus rogat sibi perferri ostendique puerum, Iustin. 1, 4, 9. – i) absol.: neque ego sic rogabam, ut petere (zu fordern) viderer, Cic.: pater et filius pro vita rogantes, Suet.: in blandiendo, rogando lenis et summissa vox, Quint. – 2) insbes., bitten = einladen, alqm, jmd. zum Besuche einl., sich den Besuch jmds. erbitten, Cic. ep. 16, 22, 1; ad Att. 2, 3, 3: m. Ang. wohin? durch ad od. in u. Akk., alqm ad Palatium, Lampr. Alex. Sev. 48, 1: alqm in senatum, Lampr. Heliog. 4, 1. – m. Ang. wozu? durch ad od. in u. Akk., alqm ad signandum testamentum, alqm in advocationem, alqm in consilium, alle drei bei Plin. ep. 1, 9, 2: alqm in consilium, Gell. 14, 2, 9: alqm ad prandium, Lampr. Heliog. 28, 5: alqm ad convivium, Iustin. 43, 3, 10. Amm. 28, 4, 17: alqm ad nuptias, Amm. 14, 6, 24. – ➳ Archaist. Coni. Perf. rogassit, rogassint, Cic. de legg. 3, 9 u. 10. – Parag. Infin. rogarier, Lex Sull. bei Cic. Caecin. 95.

rŏgō, (6) āvī, ātum, āre, tr.

I interroger, questionner, ¶ 1 a) [avec interr. indir.] rogare, num Cic. Q. 2, 2, 1, demander si ; rogavit, essentne fusi hostes Cic. Fin. 2, 97, il demanda si les ennemis étaient en déroute ; b) aliquem : quem rogem ? Ter. Andr. 749, qui faut-il que je questionne ? Stoicos roga Cic. Fin. 5, 83, interroge les Stoïciens ; rogatus a Critone quemadmodum sepeliri vellet Cic. Tusc. 1, 103, Criton lui ayant demandé comment il désirait quʼon lui rendît les derniers devoirs ; cum Demosthenes rogaretur quid in dicendo esset primum Cic. de Or. 3, 213, comme on demandait à Démosthène ce qui était le plus important dans lʼéloquence ; c) [acc. n. des pron.]: hoc responde, quod rogo Pl. Curc. 245, réponds à ce que je te demande ; respondeto ad ea quæ de te ipso rogaro Cic. Vat. 10, réponds aux questions que je te poserai sur toi-même ; d) aliquem et acc. n. des pron. : rogare hoc unum te volo Pl. Merc. 515, je veux te poser cette unique question ; quid me istud rogas ? Cic. Fin. 5, 83, pourquoi me demandes-tu cela ? ad ea quæ rogati erunt respondere Cic. Verr. 2, 4, 150, répondre aux questions qui leur auront été posées ¶ 2 [officiell^t ] a) rogare aliquem sententiam Cic. Rep. 2, 35, demander à qqn son avis ; sententiam rogari Cic. Phil. 5, 5, se voir demander son avis, être consulté ; qui primus rogatus est Cic. Phil. 5, 1, celui qui a été appelé le premier à donner son avis, le premier opinant ; ut loco dicat, id est rogatus Cic. Leg. 3, 40, quʼil parle à son tour, c.-à-d. sur invitation ; b) rogare populum Cic. Phil. 1, 26, consulter le peuple sur une loi, lui faire une proposition de loi, cf. Cic. Leg. 3, 9 ; rogare legem Cic. Rep. 3, 17, même sens, cf. Cic. Phil. 2, 72 [et au pass. Quint. 2, 4, 40 ] ; « uti rogas » omnes tribus jusserunt Liv. 30, 43, 3, toutes les tribus votèrent « oui » ; [pass. imp.] rogari, ut Liv. 4, 2, 7, [ils disent] quʼun projet de loi demande que ; c) rogare magistratum populum Liv. 6, 42, 14, ou plebem Liv. 3, 65, 4, demander au peuple quʼil désigne un magistrat || [sans populum ni plebem ] : ut consules roget prætor Cic. Att. 9, 15, 2, que le préteur demande au peuple la désignation des consuls ; comitia consulibus rogandis habere Cic. Div. 1, 33, tenir les comices pour consulter le peuple sur le choix des consuls, cf. Liv. 26, 22, 2 ; Tullum Hostilium populus regem, interrege rogante, creavit Cic. Rep. 2, 31, le peuple élut roi Tullus Hostilius sur la consultation de lʼinterroi, cf. Cic. Mur. 1 ; d) [milit.] : rogare milites sacramento Cæs. G. 6, 1, 2 ; Liv. 32, 26, 11 ; 40, 26, 7, (consulter les soldats dʼaprès une formule de serment quʼon leur indique) faire prêter serment, enrôler ; e) [droit] demander à qqn sʼil veut consentir à une stipulation : Dig. 1, 14, 7, 12 ; roga me viginti minas Pl. Ps. 114, demande-moi lʼengagement de te verser vingt mines, cf. Pl. Bacch. 881.

II chercher à obtenir en priant, prier, solliciter, faire une requête, ¶ 1 a) [rare] : aliquid ab aliquo Pl. Pers. 39 ; Trin. 758 ; Her. 4, 63 ; Sall. J. 64, 1, demander qqch. à qqn, solliciter qqch. de qqn ; b) aliquem et acc. n. des pron. : hoc te rogo Cic. Fam. 13, 5, 3, je tʼadresse cette requête, cf. Cic. Q. 1, 2, 11 || [poét., avec deux acc.] otium divos Hor. O. 2, 16, 1, demander aux dieux le repos ; c) rem : mittit rogatum vasa Cic. Verr. 2, 4, 63, il envoie demander les vases, cf. Cic. Læl. 39, etc.; consulatum petere vel potius rogare Cic. Phil. 2, 76, briguer ou mieux mendier le consulat ; d) aliquem, solliciter qqn : de aliqua re Cic. Q. 3, 1, 4, pour qqch. ; ambiuntur, rogantur Cic. Rep. 1, 47, on va les trouver, on sollicite leurs suffrages ; non sua sponte, sed rogatus Cæs. G. 1, 44, non de son propre mouvement, mais sollicité ; e) rogare ut, ne subj., demander que, que ne pas : Cic. Verr. 2, 4, 66 ; Cæcil. 3 ; [subj. seul] : Pl. Pers. 634 ; maxime rogo, nos quam primum revisas Cic. Att. 4, 14, 2, je demande surtout que tu reviennes me voir au plus tôt, cf. Fam. 13, 1, 3 ; Att. 7, 12, 1 ; Leg. 1, 39 ; Cæs. G. 1, 20, 5 ; f) rogare aliquem (ou illud, hoc... aliquem ) ut, ne, demander à qqn de, de ne pas : Cic. Fam. 13, 5, 3 ; Att. 11, 18, 1 ; 16, 16, 18 ; Planc. 91 ; Verr. 2, 4, 64 ; Att. 11, 10, 2 ; 13, 19, 1 ; te illud primum rogabo, ne Cic. Fam. 13, 1, 2, je te demanderai ceci dʼabord, de ne pas... ; g) [avec inf.] Catul. 35, 10 ; [avec prop. inf.] Just. 1, 4, 9 ¶ 2 prier qqn de, inviter qqn à venir faire visite : Cic. Fam. 16, 22, 1 ; Att. 2, 3, 3 || aliquem ad rem ou in rem, inviter (prier) qqn à une chose : Plin. Min. Ep. 1, 9, 2 ; Gell. 14, 2, 9.

➳ arch. rogassit, rogassint = rogaverit, etc. Cic. Leg. 3, 9 ; 3, 10.

rogo , as, are.
請。求。懇求。問。— sacramento milites 命諸兵發誓。— legem populum 問民依律例。Comitia consulibus rogandis habuit 聚會以薦總官。Te rogo ut eum juves 求汝助彼一臂。

Suggest a Translation
See an image

rogō āvī

• (rogāssint, for rogāverint, C.), ātus, āre, to ask, question, interrogate: My. quid vis? Da. At etiam rogas? can you ask? T.: de istac rogas Virgine, T.: de te ipso: Dictura es quod rogo?T.: omnia rogabat: quem igitur rogem?T.: cum eos nemo rogaret: quae te de te ipso rogaro: Hanc (colubram) alia cum rogaret causam facinoris, Ph.: ad ea, quae rogati erunt, respondere: Quodsi me populusR. roget, cur Non, etc., H.: quae sit, rogo, T.: rogavi pervenissentne Agrigentum?: Quid verum atque decens, curo et rogo, H.—In public life, to ask an opinion, call upon to vote: de re p. sententiam rogo: qui ordo in sententiis rogandis servari solet, in calling the roll (of senators): quos priores sententiam rogabat: omnes ante me rogati: primus sententiam rogatus, S.—Of a bill or resolution, to question concerning, bring forward for approval, propose, move, introduce: consules populum iure rogaverunt: ego hanc legem, uti rogas, iubendam censeo, L.: nunc rogari, ut populus consules creet, L.—To propose for election, offer as a candidate, nominate: populus regem, interrege rogante, creavit, on the nomination of: ut consules roget praetor: praetores, cum ita rogentur, ut collegae consulibus sint, etc.: comitia rogando conlegae, L.: ad magistratūs rogandos proficiscitur, S.: ut duo viros aedilīs ex patribus dictator populum rogaret, L. —Of soldiers, with sacramento, to require answer under oath, bind by oath: (milites) consulis sacramento, Cs.: sacramento rogatos arma capere cogebat, swore them into the service and forced them, etc., L.—To ask, beg, request, solicit, implore: neque enim ego sic rogabam, ut, etc., did not solicit in such a way.—Prov.: malo emere quam rogare, i. e. it is absurdly cheap.—With acc: hoc te vehementer: res turpīs: Otium divos rogat, H.: ab Metello missionem, S.: ambiuntur, rogantur, are asked for their votes: etiamsi precario essent rogandi: non suā sponte sed rogatus a Gallis, Cs.: cum consulatus petebatur, non rogabatur, etc., was not begged for: legatos ad Caesarem mittunt rogatum auxilium, Cs.: etiam atque etiam te rogo atque oro, ut eum iuves: ut temptes dissimulare rogat, O.: Caesar consolatus rogat, finem orandi faciat, Cs.: rogat frater, ne abeas longius, T.: ne quid invitus meā causā facias: euntem (eum) morari, Ct.—To invite, ask a visit from: Tertia aderit, modo ne Publius rogatus sit: Pomponiam.