rubens
rubens, red, ruddy, reddish
rŭbens, entis, Part. and P. a. of rubeo.
rubēns, entis, PAdi. (v. rubeo), rot, rötlich, gerötet, I) im allg.: uva, Verg.: folium, Plin.: rosae, Hieron.: ver, der rotprangende (von roten u. anderen prangenden Blumen), der bunte, Verg.: superficies locustarum rubentior, Plin. – II) insbef.: a) errötend, schamrot, Tibull. u.a. – b) weinrot, vom Weine glühend, buccae, Hieron. epist. 22, 16.
rŭbēns, (11) tis, p.-adj. (rubeo), ¶ 1 rouge : Lucr. 2, 35 ; Virg. B. 4, 43 ; Tib. 2, 1, 55 || [poét.] ver rubens Virg. G. 2, 319, le printemps diapré || rubentior Plin. 37, 89 ¶ 2 [fig.] rouge, rougissant de pudeur, de modestie : Tib. 3, 4, 32 ; Mart. 5, 2, 7.
- 1. rood, roodachtig [uva]; blozend van schaamte, verlegenheid of koorts;
- 2. vol rode tinten, bont [ver].
rubēns entis, adj.
- P. of rubeo, red, ruddy, reddish: Murice, V.: ver, V.: Dexterā, H.