rubeo
rubeo, to be red, be ruddy
- I In gen.: ulceribus quasi inustis omne rubere Corpus, Lucr. 6, 1166: per herbas Matutina rubent radiati lumina solis, id. 5, 462; cf. id. 6, 210: oculi luce, id. 6, 1146: ocelli flendo, Cat. 3, 18: Tyrio murice lana, Ov. A. A. 3, 170: sanguine litus Undaque, id. M. 11, 375; cf. cruore, id. ib. 4, 481: sanguineis aviaria baccis, Verg. G. 2, 430.—
- II In partic.
- A To be reddened by blood: Sigea rubebant Litora, Ov. M. 12, 71 (cf. supra, with sanguine and cruore).—
- B To grow red, to redden, color up, blush: rubeo, mihi crede, Cic. Att. 15, 4, 3; id. Verr. 2, 2, 76, § 187; Hor. Ep. 2, 1, 267; 2, 2, 156; Juv. 1, 166.— Hence, rŭbens, entis, P. a., being red, red, reddish.
- A In gen.: in picturis ostroque rubenti, Lucr. 2, 35: rubenti minio, Tib. 2, 1, 55: murice, Verg. E. 4, 43: vere rubenti, id. G. 2, 319: rubente dextera, Hor. C. 1, 2, 2: in rubente folio, Plin. 16, 7, 10, § 29 (Jahn, in foliorum venis): rubentibus auriculis, Suet. Aug. 69: cur iracundissime sint flavi rubentesque, Sen. Ira, 2, 19, 5.— Comp.: superficies, Plin. 37, 6, 23, § 89.—
- B In partic. (acc. to II. B.), red with shame, blushing: virgo Inficitur teneras ore rubente genas, Tib. 3, 4, 32: ore rubenti, Mart. 5, 2, 7; Claud. Laud. Stil. 2, 327.
- 1. rood zijn; ➤ rubent ocelli flendo; sanguine terra rubet;
- 2. blozen, rood van schaamte of verlegenheid zijn.
- RVB-, to be red, be ruddy: Tyrio murice lana, O.: ocelli flendo, Ct.: Sanguineis aviaria bacis, V.: Sigea rubebant Litora, were stained, O.—To grow red, redden, color up, blush: rubeo, mihi crede: Ne rubeam, H.
-
…; tam bellum mihi passerem abstulistis. o factum male o miselle passer tua nunc opera meae puellae flendo turgiduli rubent ocelli. Phasellus ille, quem videtis, hospites, ait fuisse navium celerrimus, neque ullius natantis impetum trabis…
Catullus, Carmina
-
…, Galle, puella vidimus et longa ducere verba mora quamvis labentis premeret mihi somnus ocellos et mediis caelo Luna ruberet equis, non tamen a vestro potui secedere lusu tantus in alternis vocibus ardor erat. sed quoniam non es…
Propertius, Elegies
-
…, quaerere incipimus de Carpinatio quisnam is esset Verrucius quicum tantae pecuniae rationem haberet. haerere homo, versari, rubere. quod lege excipiuntur tabulae publicanorum quo minus Romam deportentur, ut res quam maxime clara et testata esse posset…
Cicero, in Verrem
-
…di mortuum perduint ut nostrae aetati, quoniam interfecto domino liberi non sumus, non fuerit dominus ille fugiendus. rubeo, mihi crede, sed iam scripseram ; delere nolui. de Menedemo vellem verum fuisset, de regina velim…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…pomum iis primo candidum et fere omnibus bacis ; mox aliis virescit, ut oliv is, lauri s, rubet vero moris, cerasis, cornis. dein nigrescit moris, cerasis, olivis. cerasi ante victoriam mithridaticam l…
Pliny the Elder, Natural History
-
…iusta meis reverentia conpetit annis, nunc merito dicor venerabilis et caput orbis, cum galeam sub fronde oleae cristasque rubentes concutio viridi velans fera cingula serto atque armata Deum sine crimine caedis adoro. crimen enim, piget heu ,…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…quoque Delia ; si non Vis mihi promissum reddere, redde deae. Adfuit et vidit, cum tu decepta rubebas, Et vocem memori condidit aure tuam. Omina re careant nihil est violentius illa, Cum sua, quod…
Ovid, Epistulae
-
…vident magnoque putant donata parenti, at ferus Aeacides, radiantem ut comminus orbem, caelatum pugnas saevis et forte rubebat bellorum maculis adclinem conspicit hastae, infremuit torsitque genas, et fronte relicta surrexere comae ; nusquam mandata parentis ,…
Statius, P. Papinius, Achilleis
-
…ex candido rufa est. apsyctos septenis diebus calorem tenet excalefacta igni, nigra ac ponderosa, distinguentibus eam venis rubentibus. putant prodesse contra frigora. aegyptillam iacchus intellegit per album sardae nigraque venis transeuntibus, volgus autem nigra radice…
Pliny the Elder, Natural History
-
…quoque Zelpha alterum dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres propterea appellavit eum Aser egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de mandragoris filii tui…
Vulgate, Latin Vulgate