About

Menu

rubescere

rubescere [CL] 1 to become red, redden; b (of sky at dawn); c (w. blood); d (w. heat). e (w. ref. to youthful beauty) to bloom. quamvis ‥ rubigine stilus manu cessante ~at, absit ‥ ut torpore animus lingua tacente tepescat Anselm (Ep. 39) III 149.  b ~ente diei aurora laudes matutinas canimus Beleth RDO 28. 39; tum quod tanta eum operuerit nox, et hec quidem erit effusio meroris et verecundie tamquam ~entis aurore J. Ford Serm. 58. 6.  c sanguine purpureo sanctarum membra rubescunt Aldh. VirgV 2340; cruore flagellis rubescit arata / caro quam fudit virgula virginalis J. Howd. Cant. 64.  d flammaeque voraci / immittunt rigidam nimio cum pondere massam / quae statim prunis recalescit et igne rubescit Wulf. Swith. II 340; post cibum vultu toto valde ~it et simul non solo vultu sed toto capite ignescit Anselm (Ep. 39) III 150.  e anicula ‥ facta est juvencula pulcherrima velut rubicundo venustae pubertatis flore ~ens [gl.: i. cresscens, i. virescens] Aldh. VirgP 25. 2 to turn red with shame, to blush; b (w. inf.); c (in gl., pr. ppl. as adj.). fit ut pudore nimio ~amus Alcuin Didasc. 960C; facieque pudente rubescit Wulf. Swith. II 417; sensi rem detestabilem coram Deo ‥ dolens et ~ens ego pater tuus Anselm (Ep. 137) III 282.  b pro centum quinquaginta scribere non ~unt Reg. Whet. II 425.  c ~ens, A. shamfast WW.

Saved

Recent