About

Menu

rubicundus

rubicundus, red, ruddy

rŭbĭcundus, a, um, adj. [rubeo],
  • red, ruddy: rufus quidam, ore rubicundo, Plaut. Ps. 4, 7, 121 (1223); cf. id. Rud. 2, 2, 8 (313); Ter. Hec. 440: corna, Hor. Ep. 1, 16, 8: pluma, Col. 8, 2, 7: luna, Plin. 18, 35, 79, § 347: Priapus, painted red, Ov. F. 6, 319 (cf. ruber): Ceres, ruddy, for flava, Verg. G. 1, 297: caelum, Vulg. Matt. 16, 2.—Comp.: sabulo, Varr. R. R. 1, 9, 5: habitus cometae, Sen. Q. N. 7, 11.

Saved

Recent