rubicundus
rubicundus, red, ruddy
rŭbĭcundus, a, um, adj. [rubeo],
- red, ruddy: rufus quidam, ore rubicundo, Plaut. Ps. 4, 7, 121 (1223); cf. id. Rud. 2, 2, 8 (313); Ter. Hec. 440: corna, Hor. Ep. 1, 16, 8: pluma, Col. 8, 2, 7: luna, Plin. 18, 35, 79, § 347: Priapus, painted red, Ov. F. 6, 319 (cf. ruber): Ceres, ruddy, for flava, Verg. G. 1, 297: caelum, Vulg. Matt. 16, 2.—Comp.: sabulo, Varr. R. R. 1, 9, 5: habitus cometae, Sen. Q. N. 7, 11.
rubicundus, a, um (rubeo), rot, und zwar hochrot, glühendrot, Priapus, rot bemalt, Ov.: matrona, von der Sonne gerötet, gebräunt, Ov.: homo, rot im Gesicht, Ter.: Ceres (Getreide), rötlich, gelblich, Verg.: rubicundi coloris esse, Colum.: sabulo rubicundior, Varro: arcus (Regenbogen) longe eā parte, quā fulget, rubicundior quam sol, Sen.
rosa ‥ ~a de spinetis vulgo nascentibus florens
Alexander Macedo innumerabiles [sc. elephantes ] albo, nigro, et ~o varioque colore se in India vidisse ‥ descripsit
margaritam omnis quidem coloris ‥ id est et ~i et purpurei et jacintini
sanguinis effusione ~a habuit vestimenta
auri ‥ pondus ~i
totum ‥ celum quasi arderet ‥ occidentalibus ~um ut sanguis visum est
[martinete ] ventre ~o, rostro pedibusque rubeis
margaritas continentes omnimodi coloris, utpote rubricondas jacinctinas, vel purpureas
facie ~us
turgidus venter, tumida facies et ~a
decorem mulieris, os breve, labia mollia, genas ~as ‥ osculari cupis
vultusque faciei ejus clarus et rubacundus fuerat cum fortitudine brachiorum
~i [gl.: i. rubri ] tumentes oceani gurgites
Tedbaldus ‥ et Guido ~us occisi sunt
ebur ‥ castitatem non immerito signat, que de ingenito nitore est candida et de eximio pudore ~a
rŭbĭcundus, (13) a, um (rubeo), rouge : rubicunda Ceres Virg. G. 1, 297, moisson dorée || rougeaud, rubicond : Pl. Ps. 1219 || -dior Sen. Nat. 7, 11.
rubicundus
adj.
- rubeo, red, ruddy: Corna, H.: Priapus, painted red, O.: Ceres, ruddy, V.