rubigo
rūbīgo, rūbīgālis, etc., v. robig-.
rūbīgo, rūbīgino, rūbīginōsus, s. 1. rōbīgoetc.
remota squalenti scoriarum ~[i ]ne
erugine, i. ~ine,of ruste velome
sicut vas excocta ~ine ‥ politum in thesaurum reconditur, sic anima omnium vitiorum a contagione mundata paradisum introducitur
lima ‥ eradens ~inem ferri ut elimatius splendeat
olim Marii gladios ~o consumpsit
metallum ‥ trahit ‥ ~inem [ME: ] ex alio metallo rubiginatorust
hec ~o,a rust
ut ‥ ~inem peccatorum in contemptoribus curet increpando comburere
ob detergendam ~inem nostrorum facinorum sustinuit
culpis nostris exigentibus gladius Petri ~ine obductus est
ardor caritatis consumit ~inem iniquitatis
ancillam suam ‥ cruciatibus vexari permisit ut in ea peccati ~inem fornax tribulationis excoqueret
~o, i. e. peccatum originale
non aciem cordis scabra rubigine perdunt / otia neu propriam linquunt obtundere mentem
juvenum mentes quadam inertiae ~ine obductas
ne longa taciturnitas oblivionis ~ine maculetur
fidem meam in memoriam revocare volui, ne thesaurum memoriae longa oblivionis ~ine vilescat
epistulae ~inem emendando absterge(
in ‥ explanationibus divinarum scripturarum magis illa rimatus quibus lector Dei dilectionem ‥ combiberet quam illa quibus vel sales libaret vel lingue ~inem limaret
omnem ~inem Scottice barbariei deterserat
unde transgressores legis ab eruca et brucho et locusta et ~ine comesos plangit ‥ Johel
rūbīgō see robigo.