sacrificulus
sacrificulus, one who conducts sacrifices, a priest
să̄crĭfĭcŭlus, i, m. [sacrifico],
- one who conducts the sacrifices, a sacrificer, sacrificing priest: sacrificuli ac vates ceperant hominum mentes, Liv. 25, 1; Suet. Dom. 1 (for which, sacricolae, Tac. H. 3, 74).—In apposition: rex, a high-priest, Liv. 2, 2, 1; cf. id. 6, 41, 9; v. rex, I.: vates, id. 35, 48 fin.
sacrificulus, ī, m. (Demin. v. sacrificus), der Opferer, Opferpriester, Liv. 25, 1, 8. Suet. Dom. 1, 2. – als Apposit., rex s., der die früher vom Könige besorgten Opfer verrichtende Opferpriester, s. Liv. 2, 2, 1 sq. (vgl. sacrificiolus): sacrificuli reges, Liv. 6, 41, 9: vates, Liv. 35, 48, 13.
priscis temporibus pontifici minori haec providentia delegabatur ut novae lunae primum observaret aspectum visumque regi ~o nuntiaret
hic ~us, -li, i. sacrificium faciens
fides enim nostra mortem et crucem Christi nobis applicat, non actio ~i
ab hoc errore uno tanta crevit seges ~orum
Rogerus Sarisburiensis episcopus, quem e ~o ad secundam a rege dignitatem provexerat fortuna
săcrĭfĭcŭlus, (14) ī, m. Liv. 25, 1, 8, etc. ou săcrĭfĭcĭŏlus, ī, m. Varro L. 6, 31, prêtre [subalterne] chargé des sacrifices || rex Liv. 2, 2, 1, roi des sacrifices [chargé de certains sacrifices faits auparavant par les rois], cf. 6, 41, 9 ; vates Liv. 35, 48, 13, prêtre sacrificateur.
sacrificulus ī, m dim.
- sacrificus, one who conducts sacrifices, a priest: sacrificuli ac vates, L.: regem sacrificulum creant, a high-priest, L.