sacrificus
sacrificus, of sacrifices, for sacrificing, sacrificial
să̄crĭfĭcus, a, um, adj. [sacrifico],
- of or belonging to a sacrificing, sacrificial (poet.; not ante-Aug.): securis, Ov. M. 12, 249: dies, id. ib. 13, 590: ritus, id. ib. 15, 483: arae, Val. Fl. 8, 243: vestis, Sil. 3, 27: os, of those sacrificing, praying, Ov. F. 1, 130: Ancus, mindful of sacrifices or of religion in gen., id. ib. 6, 803; cf.: Numa, Luc. 9, 478: jugum, where human sacrifices were offered, Val. Fl. 4, 110: preces, Sen. Med. 38: rex, v. rex, I.
sacrificus, a, um (sacrum u. facio), I) opfernd, Ancus, Ov.: rex, Liv. (vgl. sacrificulus). – II) zum Opfern gehörig, Opfer-, ritus, Ov.: dies, Ov.: os, die Sprache der Opfernden od. Priester, Ov.: securis, Ov.: vestis, Sil.: ara, Val. Flacc.: cruor, Sil.: preces, Sen. poet.
universis et singulis dominis, abbatibus, prioribus, prepositis, decanis, archidiaconis ‥ succentoribus, ~is, tam cathedralium quam collegiatarum canonicis, parochialiumque ecclesiarum rectoribus ‥ tenore presencium plenarie committimus vices nostras(
in emendis, cum ad usum suae familiae tum ~orum, vasis argenteis et sacris vestibus ‥ [abbas ] totus fuit
săcrĭfĭcus, (13) a, um (sacrum et facio), qui sacrifie : sacrifica securis Ov. M. 12, 249, la hache du sacrifice || qui a rapport aux sacrifices, de sacrifice : Ov. M. 13, 590 || Ancus sacrificus Ov. F. 6, 803, Ancus attentif aux sacrifices, aux pratiques religieuses.
- 1. offerend [rex];
- 2. (poët.; postklass.) bij het offeren horend, offer- [ritus; dies; securis; preces].
sacrificus
adj.
- sacrum+2 FAC-, of sacrifices, for sacrificing, sacrificial: securis, O.: os, prayerful, O.: Ancus, religious, O.: rex, L.