sacrilege
să̄crĭlĕgē, adv., v. sacrilegus fin.
sacrilegē, Adv. (sacrilegus), gottlos, Tert. apol. 12.
armatorum quatuor milia misit Delphos ad Appollinis templum ~e diruendum manubialiterque spoliandum
nonnulli iniquitatis et perdicionis filii ‥ nuper ecclesiam de Patruschurch ‥ irreverenter et ~e furore diabolico invaserunt
săcrĭlĕgē, de façon sacrilège : Tert. Apol. 12.
sacrilege
Sacrilege
- divinely punished: Paus. 3.4.5ff., Paus. 4.24.5ff., Paus. 7.19.2-4, Paus. 7.24.6, Paus. 7.25.3, Paus. 8.5.11ff., Paus. 8.10.3, Paus. 9.39.12, Paus. 10.2.4-7, Paus. 10.28.5