sagmarius
sagmārĭus, a, um, adj. [sagma],
- of or belonging to a pack-saddle (post-class.): equus, a pack-horse, Lampr. Heliog. 4; Aur. ap. Vop. Aur. 7, 7; cf.: caballus, mula, Isid. Orig. 20, 16, 5.
sagmārius, a, um (sagma), zum Saumsattel gehörig, caballus, mula, Isid. orig. 20, 16, 5: mulus, mula, Serv. Verg. Aen. 1, 417. – subst., a) sagmārius, iī, m., α) das Saumroß, Lampr. Heliog. 4, 4. Aurel. imp. bei Vopisc. Aurel. 7, 7. – β) = σαγματοποιός, der Saumsattelverfertiger, Gloss. II, 429, 28. – b) sagmārium, iī, n., das Gepäck auf dem Saumsattel, Serv. Verg. Aen. 1, 417.
hoc sagma. ‥ sagmari [sic; l. sagmarii ] vero burdones ipsi dicuntur qui portant
~ius equus,seamhors
de clitellis et ~iis, de sumptibus perquirendis et clientibus, ceterisque tanto itineri necessariis
relictis saginariis et oneribus suis, ipse et milites ‥ iter ‥ expedite et absque sarcinis arripuerunt
nuntiantes ‥ quosdam ‥ ex ~iis suorum a predonibus adduci
hic saginarius, A.a palhors
saginarius,(palefrey
sagenarius, G.(palafrey a dame
saginarius, equus non laborans sed quiescens
et dimidium frussure nove tendentis in brueram que fuit A. de S. contra Willelmum saguarium(
sagmārĭus, a, um (sagma), qui porte un bât, [bête] de somme : Isid. Orig. 20, 16, 5 || subst. m. , bête de somme : Lampr. Hel. 4, 4, 4.
Sagmarius
A pack-animal. See sagma.