saltuarius
saltŭārĭus, ii, m. [2. saltus],
- one who has the care of a forest or of an estate, a forester, ranger; a steward, bailiff (post-Aug.), Dig. 32, 1, 58 fin.; 7, 8, 16; 33, 7, 15; Petr. 53, 9; Inscr. Orell. 6294: VIRTVTIS, keeper of the grove of Virtue, ib. 1599.
saltuārius, iī, m. (saltus), der Forstverwalter, Waldaufseher, Wald-, Trifthüter, Petron. u. ICt. (auch Corp. inscr. Lat. 9, 706): Virtutis, Hüter des Haines (beim Tempel) der Virtus, Corp. inscr. Lat. 5, 2383.
ad eos [sc. saltus ] ‥ conservandos durissimas leges et praefectum ‥ imposuerunt qui ~ias causas cognosceret, et vel morte vel membri mutilatione plecteret si quis feras in aliquo saltu confecisset
[rex ] prediis assignabit colonos, insularios edificiis, nemoribus ~ios
[] saltarii [ of the office of woodward v. l. ] ‥ [laundener ] in Gyllyngham forest
bove ‥ mactato ‥ collum ~io, lingua jurisconsulto ‥
machina ‥ venatoria ‥ saltatorium nuncupata, quod ~iis in usu fuit
licenciam specialem dictos parcos claudendi et ~ia in eisdem faciendi
saltŭārĭus, (16) ĭī, m. (saltus 2), garde forestier ; garde champêtre : Petr. 53, 9 ; Dig. 32, 1, 58.
Saltario, Saltaro. Hæc vox, a saltus custodia orta, accommodata est dein non tantum agrorum ac possessionum, sed etiam civitatis custodibus, qui eligebantur a curatoribus viarum. Stat. Bonon. ann. 1250-67. tom. III. pag. 129 :
Statuimus quod omnes contrate civitatis bononie que consueverant habeant Saltuarios, et eligantur per ministrales contratarum.