scabridus
scă̄brĭdus, a, um, adj. [scaber],
- rough, rugged: lingua robigine, Ven. Carm. 2, 13, 7.
scabridus, a, um (scabres), rauh, Ven. Fort. carm. 2, 10, 2. Ennod. epist. 2, 27 u. 5, 7.
scăbrĭdus, a, um (scabres), rude [à lʼoreille], dur, rocailleux : Fort. Carm. 2, 10, 7.
Faciem Scabridam.... ostendit.Fortunat. lib. 2. Poem. 107 :
Scabra nunc resonat mea lingua rubigine verba.