scaevus
scaevus, a, um, adj. [kindred with Sanscr. savya, laevus, sinister, as the Gr. σκαιός and the Germ. schief, oblique], left, that is on the left, towards the left side (rare; most freq. in Appul.; syn. laevus, sinister).
- I Lit.: itinera portarum, i. e. running from right to left, Vitr. 1, 5, 2: iter, Serv. Verg. A. 3, 351.—
- II Trop.
- A Awkward, perverse, stupid, silly: scaevus profecto et caecus animi forem, si, etc., Gell. 12, 13, 4: mulier, Ap. Met. 9, 14, 11; scaevus iste Romulus, Sall. H. Fragm. 1, 41, 5 Dietsch: fabula, Paul. Nol. Carm. 11, 44.—
- B Of fortune, unfavorable, untoward, unlucky: fortunam scaevam an saevam verius dixerim, Ap. Met. 2, 13, 7; praesagium, id. ib. 10, 17, 18; 7, 20, 1.—Sup.: scaevissimum somnium, Ap. Met. 4, 27, 1.—Hence, subst.: scaeva, ae, f., a sign or token in the sky (observed by a Roman on his left; v. laevus), an omen: bonae scaevae causă...Ea dicta ab scaevā id est sinistră, quod quae sinistra sunt, bona auspicia existimantur...a Graeco est, quod hi sinistram vocant σκαιάν, Varr. L. L. 7, § 97 Müll.; cf. Fest. p. 325 ib.: bona scaeva est mihi, Plaut. Ps. 4, 7, 39 (1141); so, bona, id. Stich. 5, 2, 24 (672): canina scaeva, taken from the barking of a dog, id. Cas. 5, 4, 4 (966).
scaevus, a, um (griech. σκαιϝός), I) link, iter, Serv. Verg. Aen. 3, 351: uti portarum itinera non sint directa, sed scaeva, daß die Torwege nicht in gerader, sondern in schräger, zur Linken gewendeter Richtung geführt werden, Vitr. 1, 5, 2. – II) übtr.: 1) ungeschickt, verkehrt, albern, täppisch, linkisch, von Pers., Gell. 12, 13, 4: mulier, Apul. met. 9, 14: scaevus iste Romulus, Sall. hist. fr. 1, 41 (45), 5. – v. Lebl. fabula, Paul. Nol. carm. 11, 44. – 2) ungünstig, unglücklich, traurig, eventus, fortuna, Apul.: in rebus scaevis, Apul.: somnium scaevissimum, Apul. met. 4, 27.
~a, sinistra
quem plebs Judaea scaevo bachante tumultu / ‥ necavit
lurida linquentem scaevi colludia luxus
scaevas ‥ mentes
~o exemplo posteris
scevorum dira piacla / ‥ commuto in praemia sancta
hunc plagiatorem, scevium [(gl.: senium, ]lechur
misit ei Androgeus Scaevam filium suum et xxx nobiles juvenes
scævus, (14) a, um (σκαιός), ¶ 1 gauche, à gauche : Serv. En. 3, 351 ¶ 2 [fig.] maladroit : Gell. 12, 13, 4 ; scævus iste Romulus Sall. H. 1, 45, 5, cette contrefaçon de Romulus || [en parl. de choses] sinistre, malheureux : scævissimus Apul. M. 4, 27.
- 1. links, linker- [manus];
- 2. (metaf.) onhandig, ongeschikt;
- 3. (postklass.) ongunstig.
Scemus, vel
Semus, Mutilatus. Vide Secuus.