scaenaticus
scaenātĭcus, i, m. [scaena],
- a stageplayer: ut comici, cinaedici, scaenatici, Varr. ap. Non. 176, 19.
scaenāticus, ī, m., (scaena), der Bühnenheld, Plur. b. Varro sat. Men. 353.
scænātĭcus, a, um, Varro Men. 353, et scænātĭlis, e, Varro Men. 304, scénique, théâtral.