scriptio
scriptio, a writing
scriptĭo, ōnis, f. [scribo], a writing (almost confined to Cic.). *
- I In gen., the art of writing: quae (lippitudo) impediat scriptionem meam, Cic. Att. 10, 17, 2.—
- II In partic.
- A A composing in writing, composition: nulla res tantum ad dicendum proficit, quantum scriptio, Cic. Brut. 24, 92: causam scriptione dignam, id. Fam. 9, 12, 2: instituta scriptio, id. de Or. 2, 1, 5: genus scriptionis, id. Inv. 1, 12, 17; cf. id. Or. 11, 37: ex scriptione interpretari, according to the letter, literally, id. Inv. 1, 38, 68. —Plur.: impulsi sumus ad philosophiae scriptiones, Cic. Tusc. 5, 41, 121 (also ap. Non. 174, 19).—*
- B A note, bond: avarus fenerator spe lucri Rem scriptione duplicarat, Varr. ap. Non. 174, 17.
scrīptio, ōnis, f. (scribo), I) das Schreiben, Cic. ad Att. 10, 17, 2. – II) insbes.: a) das schriftliche Ausarbeiten, die schriftliche Darstellung, Abfassung, Cic.: im Plur., philosophiae scriptiones, schrifliche Beschäftigungen mit der Ph., Cic. Tusc. 5, 121. – Cic. or. 37 ist scriptionum unecht. – b) der schriftliche Ausdruck, der Buchstabe einer Schrift, ex scriptione, nach dem klaren, schriftlichen Texte, Cic. de inv. 1, 68. – c) die Schuldverschreibung, Varro sat. Men. 37.
hujus scedulae ~o Dominicae incarnationis anno DCCXLVIIII ‥ peracta est
cum in scribendo quod scribi non debet transit ~o, qua fiunt figurae quae remanent
cum enim manu scribo, non agrum sero, et cum seminavero, ~onem excludo
sacerdoti ‥ pro scripsione oracionis circa feretrum vj d.
sigilla ‥ cum ~onibus manualibus nostrorum nominum presentibus litteris duximus apponendum
hec est ~o Ageberti regis Saxonum de decem mansis terre dividende
cyrographum, i. conscriptio hominis vel ‥ manualis ~o,gewrit ræden velagnung
in ~one beatitudinis tuae agnovi(
quemadmodum ~o vestra patefecit
lapidem magnum erexit in titulum, in quo usque hodie visa est talis ~o
scrīptĭō, (16) ōnis, f. (scribo), ¶ 1 action dʼécrire : Cic. Att. 10, 17, 2 ¶ 2 travail de rédaction, de composition ; travail écrit : Cic. Br. 92 ¶ 3 exposition écrite, rédaction : Cic. Fam. 9, 12, 2 ; de Or. 2, 5 ¶ 4 termes employés, la lettre [opp. à lʼesprit] : Cic. Inv. 1, 68 ¶ 5 billet, reconnaissance de dette : Varro Men. 37.
- 1. het schrijven;
- 2. (meton.) (a) geschrift, verhandeling, ook plur. [philosophiae]; (b) het geschrevene, tekst; ➤ ex scriptione interpretari (Cic.) letterlijk interpreteren.
scriptaseu Chartæ asservantur, vel polyptychus. Canones Hibern. apud Acher. tom. 9. Spicil. pag. 33. ubi cap. 7. inscribitur :
De duabus ecclesiis contendentibus agrum unum. Ager inquiratur in Scriptione duarum Ecclesiarum. Si in Scriptione non inveniatur, requiratur a senioribus et propinquis, etc.
Observamus ut Romani successores juxta illorum legem habeant, similiter et omnes Scriptiones secundum legem suam faciant.Vide Scriptura.
Nuper Celsitudinis vestræ gratanter, sicut decuit, Scriptionem suscepimus.
Nulla extrinsecus conlatione vexentur, nec molem promissionis, nec Scriptionis injuriam perhorrescant.
scrīptiō ōnis, f
- scribo, a writing: mea.— A composing in writing, composition: nulla res tantum ad dicendum proficit, quantum scriptio: scriptionis genus: ex scriptione interpretari, literally: philosophae scriptiones.