scriptitatio

scriptitatio [CL scriptitare+-tio] 1 act of writing down or recording, act of writing or composing (literary work or letter). 1166 Daniel ‥ se a ~one suspendit ‥ quia prepediebatur administrationibus publicis J. Sal. Ep. 143 (209 p. 330); 1167 neque ‥ michi facile persuaderi potest quod ‥ calamum a ~one continueris ‥ ut michi incommodares Ib. 188 (193). 2 that which is written, text; b (spec. letter, esp. w. implication of haste or (in pl.) frequency). consuetudo est in communi sermone ponere motum pro eo quod acquiritur per motum ut ‥ de littera dicit scriptor ‘hec est ~o mea’ Kilwardby SP f. 31rb.  b 1166 diu ‥ a ~onibus quas tibi mittere consueveram continui calamum J. Sal. Ep. 161 (159); 1166 crebris etiam ~onibus singulos episcopos in spiritu mansuetudinis ‥ sollicitetis ut redeant ad cor Ib. 183 (175 p. 162); 1276 ad notam sincere mentis strenuitatem familiariter accedimus et ~ones nostras eo fiducialius porrigimus ‥ AncC 7/17; 1280 non auderem sublimitatem vestram ‥ meis importunis ~onibus molestare Peckham Ep. 118.