scrupeus
scrupeus, of pointed stones, sharp, rough, steep, rugged
scrūpeus, a, um: adj. (scrūpus, a sharp stone), consisting of jagged stones; flinty, 6.238.
scrūpĕus, a, um, adj. [scrupus].
- Lit., consisting of pointed or sharp stones; sharp, rough, steep, rugged (poet. and rare): saxum, Enn. ap. Fest. s. v. scrupi, p. 333 Müll. (Trag. v. 139 Vahl.): spelunca, Verg. A. 6, 238: vada (undae), Sen. Agam. 556; cf. ora (Ismeni), Stat. Th. 9, 411: rupes, Ambros. Ep. 6, 13.—
- II Trop., hard, severe: ille (Achilles) scrupeā scholā eruditus, Tert. Pall. 4: difficultas, Aus. Idyll. 12 praef.—Subst.: scrūpĕa, ae, f., difficulty: reicis abs te religionem: scrupeam imponas tibi?Att. ap. Varr. L. L. 7, § 65 M. (Trag. Rel. v. 431 Rib.).
scrūpeus, a, um (scrupus), schroff, steil, saxum, Enn. fr. scen. 115: spelunca, Verg.: ora, Val. Flacc.: rupes, Ambros. epist. 6, 13. – bildl., difficultas, Auson. edyll. 12, 2. praef. p. 132 Schenkl: schola, Tert. de pall. 4. – subst., scrūpea, ae, f. = scrupulus (no. II), Acc. tr. 431.
inter recessus ~os,bftwyx clxdkgf hfollstrx [l. ]betwyx cludige heollstru
~eus, -a, -um, i. minutis lapidibus plenus
rotundos scruporum lapillulos [gl.: ~ea naturalia saxa nigra, i. saxorum nigrorum ]
~ea, saxa nigra
scrūpĕus, (15) a, um (scrupus), rocailleux, âpre : Enn. d. Fest. 333 ; Virg. En. 6, 238 || semé dʼécueils : Sen. Ag. 556 || [fig.] rude, pénible, difficile : Tert. Pall. 4 ; Aus. Idyll. 12, præf.
scrūpeus
adj.
- scrupus, of pointed stones, sharp, rough, steep, rugged: Spelunca, V.