scrupulose
scrūpŭlōsē, adv., v. scrupulosus fin.
scrūpulōsē, Adv. (scrupulosus), ängstlich genau, gewissenhaft, Quint. u.a.: Compar., Quint. u.a.: Superl., Colum. 1. praef. § 3. Augustin. de anim. 4. § 18.
~e et curiose investigans, quid in te accusandum sit
quanto ‥ immanius peccatum est incestus, tanto ~ius certitudinem consanguinitatis exquiri oportet
que sit ‥ hujus firmamenti natura ‥ multi ~issime investigaverunt
non ea quae scripsit ~ius discutientes, sed simpliciter ejus dictis auscultantes
sunt qui ~e ‥ inquirunt an mures lapsa ‥ pyxide comedant corpus Christi
cuidam nimis ~e querenti, quidnam faceret Deus antequam mundus fieret, facete satis ‥ Augustinus respondit
quid hiis ~ius nos difficultatibus arduis poterit intricare?
scrūpŭlōsē (scrupulosus), minutieuse- ment, scrupuleusement : Quint. 4, 5, 6 || -sius Plin. 2, 118 ; -issime Col. Rust. pr. 3.