scrutabundus
scrūtābundus, a, um (scrutor), nachforschend, nachsuchend, Chalcid. Tim. 26 B.
~us ‥ ad scrutandum habilis
~a tam cursuum nature quam excursuum inquisitione profeci
nostre videbatur interesse diligentie ‥ ipsum [Merlinum ] ab antiquis et occultis ~a inquisitione latebris ‥ in commune deducere
scrūtābundus, a, um (scrutor), scrutateur, sondeur : Chalc. Tim. 26 B.