semivir
semivir, adj, a half-man, man who is half beast
sēmivir, virī, adj., m.: half man, effeminate, unmanly, 4.215.
sēmĭ-vĭr, vĭri, m. adj., a half-man, i. q. semihomo and semimas (not anteAug.).
- I Lit.
- A Half man and half beast, e. g. the Centaur Chiron. Ov. F. 5, 380; the Minotaur, id. A. A. 2, 24 (cf. semibos): Nessus, id. H. 9, 141.—
- B An hermaphrodite, Ov. M. 4, 386; Plin. 11, 49, 110, § 263.—
- II Transf., emasculated.
- A Lit., of a priest of Cybele (cf. semimas), Juv. 6, 513: semiviri chori, Sil. 17, 20: formosum adulescentem semivirum reddidit, Lact. 1, 17, 7. —
- B Trop., unmanly, womanish, effeminate: et nunc ille Paris cum semiviro comitatu, Verg. A. 4, 215: Phryx, id. ib. 12, 99; Lact. 1, 10, 9; Stat. Ach. 2, 363.—So esp. of debauchees: qui tam atrocem caedem pertinere ad illos semiviros crederent (for which, just before: molles and obsceni viri), Liv. 33, 28, 7: impure ac semivir, Luc. 8, 552.
sēmi-vir, virī, m., ein halber Mann, d.i. I) eig.: 1) halb Mann und halb Tier, Chiron, der Zentaur, Ov.: bos, der Minotaurus, Ov. – 2) der Zwitter, Hermaphrodit, Ov. u. Plin. – II) übtr.: 1) der Kastrat, entmannt, kastriert, famuli = Galli (die Priester der Cybele), Varro sat. Men. 132: semiviri chori, Sil. 17, 20: formosum iuvenem exsectis virilibus semivirum reddit, Lact. 1, 17, 7. – ingens semivir (v. Priester der Cybele), Iuven. 6, 513: praecedit cavernas Basternarum ordo semivirorum (Eunuchen), Hieron. epist. 22, 16. – 2) unmännlich, weibisch, a) übh.: comitatus, Verg. Aen. 4, 215. Lact. 1, 10, 9: semivir Phryx, Verg. Aen. 12, 99. Stat. Ach. 2, 363. – b) v. den pathici, Liv. 33, 28, 7 (§ 2 molles viri u. § 5 obsceni viri gen.): impure ac semivir, Lucan. 8, 552.
bos componitur semibos, unde Ovidius [] semibovemque virum, semivirumque bovem Ov. Ars Am. II 24
in ~viri Chironis antro ‥ est institutus Achilles lire modis et cithare
ex coitu viri cum vacca ‥ vitulum virilem bos edidit ut credere valeas semibovemque virum ~virumque bovem iterum fuisse progenitum
legitur in fabulis Ixionem concubitum Junonis affectasse eamque nubem interposuisse que semen Ixionis recipiens centauros ~viros et semiferas genuit
item invenimus semibos, ~vir
~vir est et inutilis matrimonio qui non est promptus ad coitum
semivir antivirum patitur: nec femina nec vir, / neutropassivum nomen habere potest
ita principatus Mertiorum, qui per tumidam gentilis viri insaniam subito effloruit, tunc per miseram ~viri regis ignaviam omnino emarcuit
si pecuniis exuenda captivitas esset, libens daret Willelmo comiti, non ~viro Guidoni
“invadite, fortes, / debile vulgus” ait “semivirosque, viri”
in -ir unum masculinum, hic vir: et ex eo composita, ut, semivir, duumvir, levir [v. l. laevir ]
ut ~viros appellamus non quia dimidiam partem viri habeant, sed quia non plenam et perfectam
halfe a man , semo, ~vir
sēmĭvĭr, (13) ĭrī, adj. et subst. m. , qui est moitié homme et moitié animal [Centaure] : Ov. F. 5, 380 || eunuque : Juv. 6, 513 || [fig.] efféminé, amolli par les délices : semivir comitatus Virg. En. 4, 215, cortège efféminé || un débauché : Liv. 33, 28, 7.
- 1. (Ov.) halfman, halfstier [Nessus; Chiron; bos = Minotaurus];
- 2. (poët.; postklass.) tweeslachtig wezen, hermafrodiet; II. adj.
- 1. (pre- en postklass.) gecastreerd;
- 2. (poët.; postklass.) verwijfd, onmannelijk [comitatus].
sēmi-vir virī, m
- adj, a half-man, man who is half beast: Chiron (a Centaur), O.: bos (the Minotaur), O.: Nessus, O.—An hermaphrodite, O.— A eunuch: ingens (a priest of Cybele), Iu.— Fig., unmanly, womanish, effeminate: cum semiviro comitatu, V.: tam atrocem caedem pertinere ad illos semiviros credere, L.