semivocalis
sēmĭ-vŏcālĭs, e, adj.
- Half-sounding, half-talking, semi-vocal: instrumentum rusticum, i. e. cattle (distinguished from vocale, slaves, and mutum, i. e. carts), Varr. R. R. 1, 17, 1.—In like manner: signum militare, i. e. horns, trumpets, etc. (distinguished from vocale, words, and mutum, banners), Veg. Mil. 3, 5.—
- II In gram., as subst., a semi-vowel (of which there were, acc. to the old grammarians, the foll. seven: f, l, m, n, r, s, x), Quint. 1, 4, 6; 1, 7, 14; Prisc. p. 540 sq. P.; 564 ib. al.
sēmi-vōcālis, e, I) halbertönend, halb-, ziemlich der menschlichen Stimme nahekommend, instrumentum rusticum, ist dreifach, vocale, Sklaven, semivocale, Rinder usw., mutum, Wagen usw., nach Varro r. r. 1, 17, 1: so auch signum militare dreifach, vocale, Worte, semivocale, Trompete, Horn usw., mutum i.e. vexilla, nach Veget. mil. 3, 5. – II) den Vokalen nahekommend, subst., sēmivōcālēs, ium, f. (sc. litterae), die Buchstaben, die in der Aussprache mit einem Vokale anfangen (als F, L, M, N, R, S, X), Halbvokale, Quint. 1, 4, 6 u. 1, 7, 14.
mutus est surdus quia non oportet nervos multum movere ad formandum vocem ~em
sillabis M ~i terminatis
de eisdem consonantibus vij dicuntur ~es, F L M N R S X
est autem una ~is R
~es,þæt synd healfclypiende
~es vero que a clausione incipiunt et in apercione terminantur contrario modo mutis
consonancium alia est ~is, alia muta; ~is incipit a vocali et terminatur in se, ut L M N S X et dicitur ~is quia plenam vocem non habent
~is medietatem sui temporis transfert ad aliam vocem. que dicitur ~is descendens, semitonus dicitur ascendendo
sēmĭvōcālis, e, qui nʼa quʼà moitié la voix articulée [en parl. du bétail] : Varro R. 1, 17, 1 || semivocale signum Veg. Mil. 3, 5, clairon || subst. f. pl. semivocales, ium, Quint. 1, 4, 6 ; 1, 7, 14, demi-voyelles [gramm.].