semivivus
semivivus, half-alive, half-dead, almost dead
sēmĭ-vīvus, a, um, adj., half-alive, half-dead, almost dead (class.; syn. semianimis).
- I Lit.: ibi hominem fumo excruciatum, semivivum reliquit, Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45: Bibulum semivivum reliquerunt, id. Att. 7, 2, 8; id. Pis. 14, 31; Sen. Brev. Vit. 13; Nep. Eum. 4, 4; Vulg. Luc. 10, 30.—
- II Trop.: cum erat reclamatum semivivis mercenariorum vocibus, with half-expiring words, Cic. Sest. 59, 126.
sēmi-vīvus, a, um, halblebendig, halbtot, halbabgestorben, I) eig., Cic. u.a. – II) bildl.: mercennariorum voces, halberstorbene (= matte) Stimmen, Cic. Sest. 126.
semianimus, ~us
~a erit anima
medietate corporis premortua, ~umne diceres an semimortuum ambigeres
ut jam non ~us vel egrotus appareret
sanctorum limina per Angliam circuibat, ~um circumferens cadaver
virginitas homo, castitas ~us [gl.: i. adhuc modicum vivere, ], jugalitas corpusleof , i. exsanguis
sēmĭvīvus, (13) a, um, à moitié mort : Cic. Verr. 2, 1, 45 ; Pis. 31.
Summæ post Deum majestatis dominis meis, regnum æternum Burchardus abbasSemivivus .
sēmi-vīvus
adj.,
- half-alive, half-dead, almost dead: hominem semivivum reliquit: abiecti hominis et semivivi furor.—Fig.: mercenariorum voces, half-expiring words.