sensatus
sensātus, a, um, adj. [2. sensus],
- gifted with sense, intelligent: homines (with callidi and astuti), Firm. Math. 3, 10; 5, 12; Vulg. Ecclus. 7, 27.—Adv.: sensātē, intelligently, sensibly: loqui, Vulg. Ecclus. 13, 27.
sēnsātus, a, um (sensus), mit Verstand begabt, verständig, Firm. math. 3, 10; 5, 12. Vulg. 2. paral. 2, 12; Sirach 4, 29; 5, 15 u. ö.
tactus ‥ per omnes fere ~ati corporis partes diffunditur
tam anima sensibilis quam anima vegetabilis sit substantia corporea, que est in corpore ~ato
abbas ‥ Radulphum visum ~atum ‥ adjurat
clericus debet esse racione ~atus, monacus sedulus oracione
circumspectum, cautus ‥ prudens, callidus, sen[s ]atus, cordatus, strenuus, industris
~atus ‥ doctus, eruditus
miror quomodo aliquis ~atus philosophus posset infrunite exponere textum
profecto ~atissime presul
viri solidi, sobrii, et ~ati
nec sanum nec ~atum censetur fore consilium
unum verbum in corde ~ati melius proficit quam multa milia contemptoris
daemonium cum sanguine evomuit, et post haec omni tempore secundum omnimodam ~atorum qualitatem quietus et loco et corpore mansit
idem est ac si dicas an debeat esse malum opus, quod nullus ~atus concedet
sensatus proprii memor efficiaris honoris
sēnsātus, a, um, [fig.] sensé : Firm. Math. 3, 10 ; 5, 12.
, apud Saxonem Gr. lib. 2. Passim in Libris sacris.Sensati animi
Se en aucun cas de loy et costume de pays, sont trop larges, ou trop roids, ou trop étroits, ce doit estre attempreit en temps et en lieu, par les Sens de pays.Lit. remiss. ann. 1379. in Reg. 116. Chartoph. reg. ch. 24 :
Le suppliant qui estoit tout Assensez, homme de raison, et personne notable, etc.Phil.
Mouskes:
Ibidem :Et li quens, qui mout fu Senés, En Venisse s'est cheminés.
Nisi ibiAlexis ot nom, mult fu biaus, Bien Enseniés iere li danziaus.
Enseniéssit pro Doctus, peritus. Vide supra Scientiatus.