About Report a problem

Menu

sensitivus

sensitivus [LL] 1 that relates to sense or sensation. quedam enim spectant ad [vim] ~am de quibus agere phisici est, quedam ad ipsam pertinent que theologus sibi vendicat Neckam SS III 94. 1; cognitio vero ~a non est scientia proprie, sed est via ad eam Ps.-Gros. Summa 299; alia est manifestatio vite a parte forme, et hec est in animalibus, quia per operationem decem virtutum ~arum et per motum localem et per omnes que sunt in planta manifestatur ibi Bacon XI 180; habemus enim quinque sensus exteriores et quinque potencias ~as interiores Holcot Wisd. 143; anima ‥ habet tres vires currentes ‥ una virium est intellectiva, secunda ~a, tertia est vegetativa Bradw. CD 138D; actus ~i et intellectivi terminantur ad objecta Wycl. Act. 3. 2 capable of sensation, sentient; b (anima ~a). spirituum quoque virtutes suos effectus in singulis organis corporis ~is et motivis per humorum ministerium operantur Bart. Angl. IV 4; de re frigida ‥ obtundente nervos dentium ~os Gad. 120.1; [nobilitas] ‥ nec in persona seu corpore ~o constat set solum in acceptacione nobilitatis, qui dignitatem et nobilitatem confert, terminatur Upton 5.  b insinuavit autem auctor per hunc locucionis tropum quod illa que habent animam ~am magis sunt id quod sunt propter sentientem animam quam propter sensificatum corpus Gros. Hexaem. VI 7; anima ~a facit et dat signa et voces naturaliter significantes Bacon CSTheol. 40; omnis pars anime ~e potest sensus dici Id. Maj. II 8.

Saved

Recent