sensificus
sensĭfĭcus, a, um, adj. [2. sensus-facio],
- producing sensation (late Lat.): spiramentum (cerebri), Macr. S. 7, 9.
sēnsificus, a, um (sensus u. facio), Empfindung hervorbringend, Macr. sat. 7, 9, 20. Th. Prisc. 4. fol. 316b u. 317a.
hic Christus, templumque suum vitale, serenum, / sensificum ‥
vi sensifica sapientum dicta magistrant
tu celi facies, tu sine nocte dies / lumen sensificum summe deitatis amicum / Christum magnificans
sēnsĭfĭcus, a, um (sensus, facio), qui produit les sentiments : Macr. Sat. 7, 9, 20.