serpullum
serpullum, thyme, wild-thyme
serpullum, i, v. serpyllum init.
serpullum, ī. n., s. serpyllum.
~illum,bradelaec
~illum,fille
herba ~illus
~ullum, i. puleium minor
cum sarreto vel serpillo cocta recens sit / vervecina caro
serpillum virus arcet capitisque dolorem sedat
est ~illum herba quedam que juxta terram serpit que vocatur Romanicepuliol et est aptissima ad salsamenta condenda
pulegio, serapillo, satureia
herbe frigide in causa calida valent et calide in causa frigida sicut serpilium et capita porrorum et capparis
montanum ~illum, timbra idem, crescit in girum et folia habet minuta, G.puliole veltymbre , A.brothwort
~illus, satureia vel saturegia idem, tota herba utimur ‥ ~illum vel herpillum, timbra ‥ idem
erpillum, cicer idem
~illum et herpillum idem sunt, s. pelestre, tamen herpillum quandoque sumitur pro poligonia
~illum ‥ aliud est domesticum, aliud silvestre ‥. silvaticum crescit in longitudinem et in altum
s[er ]pillum, i. pullegium, G.puliol , A.hilwort
~illum, A. peletur, velhonysouke ‥ hoc sirpillum, A.petergrys ‥ hoc cirpillum, A.a pellek
herbam ipsius episcopi ‥ videlicet salviam rosemariam sepillum ‥ capiunt
serpulum,cropleac
erpillion, i. splenion
serpullum, serpyllum et serpillum, ī, n. (ἕρπυλλον), serpolet : Cato Agr. 73 ; Varro L. 5, 103 ; Virg. B. 2, 11 ; G. 4, 31.
serpullum, i, n.: serpillo, sermollino (erba)
♢ serpyllum ⧟ André (2010 - 236) ἕρπυλλος; POWO 30002942-2, 30066276-2, 20812-2.
serpullum (-pillum, not -pyllum), ī, n
- , ἕρπυλλον, thyme, wild-thyme, V.