serracum
serracum, a heavy wagon, cart, dray (with two wheels and closed sides)
serrācum, v. sarracum.
serrācum (sarrācum), ī, n., I) ein aus dem Auslande in Italien eingeführter Wagen mit zwei starken Rädern u. einem Kasten mit zwei geschlossenen Seitenwänden, von den röm. Bauern zum Wegschaffen von Lasten oder zu Fahrten mit ihrer Familie gebraucht, Form serr., Cic. fr. bei Quint. 8, 3, 21. Vitr. 10, 1, 5. Sidon. epist. 4, 18, 1. Capit. Anton. phil. 13, 3. Iuven. 3, 255: Form sarr., Sisenn. hist. 4. fr. 61 (bei Non. 195, 29). Amm. 31, 2, 18 (vgl. σαράγαρον, Edict. Diocl. 15. no. 23 u. 24). – II) übtr., als Gestirn, der Wagen, Iuven. 5, 23 (serr.).
sarracum, genus currus
reddas, quadrigas, carpenta, vel esseda, bigas, / istis pilentum, †fartagum [l. sarracum ]
a carre , saratum, carrus, carrum
serrācum, v. sarracum s. v. sarraca : Quint. 8, 3, 21 ; Juv. 5, 23.
- 1. tweewielig voertuig;
- 2. (Juv.) (metaf.) Wagen (als sterrenbeeld).
serrācum or sarrācum ī, n
- a heavy wagon, cart, dray (with two wheels and closed sides): serraco advehi: Serraco veniente, Iu.—As a constellation, the Wain, Wagon, Great Bear, Iu.