spatiose
spatiose, widely, extensively
spătĭōsē, adv., v. spatiosus fin.
spatiōsē, Adv. (spatiosus), I) in langem Raume des Ortes, a) geräumig, weitläufig, weit, inula fruticat sp., breitet sich sehr aus, Plin.: partes sp. operire, Plin. – eadem illa spatiosius (weitläufiger) et uberius (vollständiger) volumine amplecti, Plin. ep. 3,18, 1. – b) weit, groß, increvit (flumen) latis spatiosius undis, Ov. am. 3, 6, 85 M. – II) bildl., in langen Zeiträumen, spatiosius, in späterer Zeit, Prop. 3, 20, 11.
tanto spatio ab oriente ordita est veteris templi ‥ ut ‥ aliqua pars ~e subiret interjaciendi vestibuli
descenderunt ad fluenta Jordanis ut ibi ~ius edificarent
in ‥ aula memorie mee ‥ ~e cogitando incedo, cogito et recogito
~e docebat
in dicta ecclesia faciat campanam ~e pulsari ut ‥ fratres valeant ‥ congregari(
spătĭōsē (14) (spatiosus), au large : Plin. Min. Ep. 3, 18, 1 || spatiosius Prop. 3, 20, 11, dans un espace plus vaste, un temps plus long.
HiisOrdinar. S. Martial. Lemovic. ex Cod. reg. 1138. fol. 31. v°. in Sabbato SanctoSpatiose et devote peractis, sicut decet ; si populus nondum cessavit orare, sedeant ministri et clerici expectando orantes, et taceant.
ipse angelicus ymnus tractim et Spatiose dicatur.
spatiose
adv.
- spatiosus, widely, extensively(late in pos.).—Comp: increvit spatiosius (flumen), O.: qui aestivos spatiosius exigis ignes, longer, Pr.