spathula
spăthŭla, ae, v. 1. spatula.
spathula, ae, f., s. 1. spatula.
spăthŭla (spătŭ-), æ, f. , dim. de spatha ¶ 1 spatule : Plin. Val. 2, 45 ¶ 2 branche de palmier : Vulg. Lev. 23, 40 ¶ 3 sorte de borne, en forme de spatha : Grom. 341, 13 ¶ 4 omoplate : Apic. 4, 174.
Spatha. Vide in hac voce, et infra Spatula 1.