spiraculum
spiraculum, a breathing-hole, vent, spiracle
spīrāculum, ī, n.: a breathing-place; (fig.), of Hades, breathing vent, mouth, 7.568. (spīrō)
spīrācŭlum, i, n. [spiro],
- a breathinghole, air - hole, vent, spiracle (poet. and in post-Aug. prose), Lucr. 6, 493; Verg. A. 7, 568; Plin. 2, 93, 95, § 208; Val. Fl. 3, 553; Pall. Jun. 7, 8; id. Oct. 14, 16.—Also breath: vitae, Vulg. Gen. 2, 7; 7, 22.
spīrāculum, ī, n. (spiro), das Luftloch, die Dunsthöhle, Verg., Plin. u.a.
euntes ‥ versus Ethnam tetenderunt, ubi inferni ~a esse videntur
stuphas undique videas ‥ lateralibus ‥ et preangustis ~i viis occulte calorem exhalantibus
factus est venter ejus quasi mustum absque ~o quod lagunculas novas dirumpit [] Job xxxii 19
municipes ‥ virus et flatum ‥ draconis non ferentes ‥. spopondit se [Victoria ] virulenta spumantis basilici ~a [gl.: ] procul pulsaturamblædas
flatibus alternis vescor cum fratre gemello; / non est vita mihi, cum sint spiracula vitae
~um,orð
flatus nullius omnino ~um de ore illius egredi videbatur
caput scismatis ‥ conteritur ‥ squame solvuntur ut ~um per eas possit incedere
folles ‥ / flatibus alternis spiracula maxima reddunt
morbo regio turgescens ‥ fetidum exalavit ~um
ori et naribus quasi inspirando, ceterisque ‥ corpusculi fenestris omnibus allatum ore florem apponit. et sic ‥ tam floris illius quam oris ~o ‥ respirare [catellos lesione mortificatos ] compellit
hinc ‥ Wlsini merita in omnes redolentia beatificabat omnis lingua tanteque gratie ~a haurire omnium gaudebant suspiria
cuncta quae reciproco corporeae vivacitatis ~o vescebantur
hominem equoreum qui sine ~o ‥ intima ponti cum piscibus frequentabat indempnis
ignis ‥~o venti intolerabilis ‥ adjutus, toti manerio exitium ‥ minabatur
interioris [hominis ] qualitatem, qui caelesti afflatus spiraculo juxta geneseos relatum creditur
ne ‥ putemus Deum ‥ labiis ‥ inspirasse in faciem ‥ ut [homo ] vivere posset et ~um vitae habere
hominem ‥ ex limo conditum vitae ~o ad sui formavit similitudinem(
cum nulla creatura preter hominem rationalem habeat animam, constat quia per ~um vite nequaquam rationalem significaverit animam
~um vite quod exsufflaveram ego, tu cumulatiore gratia denuo inspirasti in eam [sc. faciem meam ]
“da vitam unico filio suo atque inspira in eo ~um vite ‥” statim redeunte anima corpus contremuit(
quis nostrum sperare ausit se infundere posse ~um vite exsangui cadaveri
preter id quod omnium animalium est, pectoris palpitantis ~um, nichil cum vivis habere commune videretur
gravi morbo detentus ‥ sine membrorum sive aliquo vite ~o
sine motu vitali
inter pregravantes occupationum angustias fere intercepto vite ~o, vix anheli spiritus anxietas ‥ presentes voces ‥ emittere potuit
miserabilis Anglia ‥ quasi vite paulisper ~um reaccepit
lingua ‥ tumore tumescens ‥ ut ne loquendi quidem dumtaxat officium, sed ipsum quoque consuetum homini preriperet vite ~um
donec mortalis clausit spiracula vitae / alta supernorum conquirens regna polorum
sive in canonica sede sive in monachica sanctitate melius esset ultimi diei expectare ~um
nostrum donum ‥ postque ultimum vitae suae ~um qualicumque ratione cui voluerit relinquat superstiti
reddant [mater et filius ] pariter vite spiraculum
~o ineffabili dum forent large afflati ter quaterni luculentissimi proceres, superni gaudii clarissimi dehinc extitere secutores
quod vobis, deprecor, inspiret ~um Omnipotentis [cf. ] sapientie ‥ a gignente ingenito et nascente unigenito procedens, Spiritus consilii et fortitudinis [Job xxxiii 4 cf. ]Is. xi 2
quamvis ossa tegat tellus et tumba sepulcri / artus includat ‥ / attamen ad caeli scandunt spiracula sedes
~a,unclænra gasta wunungstow
spīrācŭlum, (15) ī, n. (spiro), soupirail, ouverture : Lucr. 6, 493 ; Virg. En. 7, 568.
Flatus vel Spiritus, in Gloss. MSS. Sangerm. num. 501. Occurrit Genesi cap. 2. v. 7. cap. 7. v. 22. Proverb. cap. 20. v. 27. et alibi.
Sospiral, pro
Soupirail, tuyau d'une cheminée, Camini spiraculum. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 136. Chartoph. reg. ch. 266 :
Lequel chappellain entroit et devaloit en l'ostel de laditte Jaquette par la Sospiral de la cheminée.
spīrāculum ī, n
- spiro, a breathing-hole, vent, spiracle: spiracula Ditis, i. e. of the lower world, V.