About

Menu

spirator

spirator [CL spirare+-tor; cf. LL inspirator] 1 one who breathes forth (in quot. theol., with ref. to Father and Son). a spiratione ‥ dicitur ~or, qui usitatiore vocabulo dicitur principium ‥ tam Pater quam Filius est ~or Spiritus Sancti ‥ duo ~ores Spiritus Sanctus sunt ‥ nonne ‥ duo sunt qui spirant? Neckam SS II 19. 1–3; quinto queritur utrum Pater et Filius debeant dici unus ~or. et videtur quod non, quia quicumque spirant sunt spirantes; Pater et Filius spirant; ergo sunt spirantes; ergo a simili sunt ~ores Middleton Sent. I 114b; utrum Pater et Filius possent dici unus ~or vel duo ~ores Duns Ord. V 48. 2 (in quot. w. ad) one who aspires (to), aspirant. cum ‥ abbates duo ~ores ad cathedram ‥ hec audirent Gir. JS IV 217.

Saved

Recent