stabulatio
stăbŭlātĭo, ōnis, f. [stabulor],
- a place where cattle stand or are housed: hiberna, Col. 6, 3, 1.
stabulātio, ōnis, f. (stabulor), der Aufenthalt des Viehes, die Stallung, hiberna, Colum. 6, 3, 1: ovilis, Apul. met. 4, 6. – u. der Standort der Menschen, Gell. 16, 5, 10. Macr. sat. 6, 8, 20.
in pastu familiarum, in ~one equorum
quoddam longum stabulum in exteriori ballio castri predicti pro ~one centum equorum
stăbŭlātĭō, ōnis, f. (stabulor), séjour dans lʼétable : Col. Rust. 6, 3, 1 || demeure [dʼhommes] : Gell. 16, 5, 10.
Relinquo quoque omnes consuetudines, videlicet villicationem, Stabulationem, et ita liberum reddo eundem burgum,..... ut nullus deinceps ausus sit accipere pretium unius gallinæ, nec pretium unius ovi.
Omnia quæcumque habet concedimus,..... eo videlicet tenore, quo ipsa tenuit tempore Harpini prædecessoris nostri et Ludovici patris nostri,...... villicationem, Stabulationem, botagium vini et omnes consuetudines burgi.