stativus
stativus, set, stationary, fixed
stătīvus, a, um, adj. [sto], standing still, stationary.
- I In gen. (very rare): de stativis aquis, ut sunt lacus et stagna et putea et maria, standing waters, Varr. ap. Non. 217, 2: tarditas, Firm. Math. 1, 2 fin.—Of a light (transl. of Gr. στηριγμός), Ap. Mund. 16, p. 64, 24.—
- II In partic.
- A In milit. lang., of or belonging to posts, stations, or quarters (the predom. signif. of the word): praesidium stativum, appointed post or station = statio, Cic. Phil. 12, 10, 24; Liv. 41, 1, 6; 44, 40, 6: castra, a stationary camp, a camp where an army halts for a long while, Caes. B. C. 3, 30; 3, 37; Cic. Verr. 2, 5, 12, § 29; Sall. J. 44, 4; Tac. A. 3, 21 fin. al.—Hence, substt.
- 1 stătīva, ōrum, n., a stationary camp.
- α Lit., Liv. 1, 57, 4; 29, 34, 3; 31, 33, 6; 37, 37, 1 and 5; Tac. H. 1, 66 al.—*
- β Transf., of travellers: stativa, a restingplace, stopping-place, quarters: stativis dies absumuntur, Plin. 6, 23, 26, § 103; Front. Ep. ad M. Caes. 1, 8.—*
- 2 stătīvae, ārum, f.: mansiones, deinde stativae, deinde ubi annona esset accipienda, Lampr. Alex. Sev. 45.—
- B In relig. lang.: stativae feriae, fixed or stated feasts (usually statae feriae), Macr. S. 1, 16, § 5.
statīvus, a, um (sto), I) stehend, stillstehend, A) adi.: aquae, Varro: lux = στηριγμός, der Stillstand eines Planeten, Apul.: praesidium, ausgestellter Posten, Cic. u. Liv.: castra, Standlager, Standquartier des Heeres, Liv.; ironisch, von einem Proprätor, der kein Heer hatte, das müßige Stilleliegen u. Unterlassen der nötigen Reisen, Cic. Verr. 5, 29. – sive stativo sive ambulatorio titulo, zu Hause oder auf Reisen, Tert. ad nat. 1, 16. – B) subst., statīva, ōrum, n. (sc. castra), a) das Standlager, Standquartier des Heeres, Liv. u. Stat.: stativa ponere (aufschlagen), Liv.: Nbf. statīva, ae, f., Veget. mil. 3, 8 in. Lampr. Alex. Sev. 45, 2. – b) das Standlager eines Reisenden, der Ausruheort, Plin. 6, 103. Fronto ad M. Caes. 1, 6. p. 15, 18 N. (wo statiba). – II) = status, a, um, feststehend, festgesetzt, bestimmt, feriae, Macr. sat. 1, 16, 5 sq.
~us, ad standum paratus
Jerusalem itaque reversi, cum ~a multorum dierum requie vires reformassent, quidam ‥ marinum adornarunt reditum
ibi ~o otio annum exigens
ibi ~as ordinant, ibi tempora nectunt, concordiam venti et maris expectant
opifices varii ‥ ad militum usus ~is illis urbis pulcherime speciem prebebant
stătīvus, (13) a, um (sto), qui reste en place, qui séjourne, stationnaire : Varr. d. Non. 217, 2 ; præsidium stativum Cic. Phil. 12, 24, poste militaire, cf. Liv. 41, 1, 6 ; 44, 40, 6 ; stativa castra Cic. Verr. 2, 5, 29 ; Cæs. C. 3, 30, v. stativa.
stativus , a, um. adj.
站住。停止者。Stativa aqua 積之水。Stativae feriae 定日之封印。Stativum praesidium 汎地。Stativa castra 久往之營盤。
Suggest a Translation
See an image
站住。停止者。Stativa aqua 積之水。Stativae feriae 定日之封印。Stativum praesidium 汎地。Stativa castra 久往之營盤。
Suggest a Translation
See an image
Retif, vocant. Wichbild Magdeb. art. 99 :
Vendat si unus equum alteri... garendare in eo tenetur, quod non sit Stativus, etc.
stetig.
statīvus
adj.
- STA-, set, stationary, fixed: praesidium stativum: castra, a stationary camp, Cs.: stativa sibi castra faciebat, i. e. settled in inactivity.—Plur. n. as subst.(sc. castra), a stationary camp, permanent encampment: in his stativis liberi commeatūs erant, L.