statualis
stătŭālis, is, m. [statua], = STATVARIVS,
- a sculptor, Inscr. Murat. 937, 1.
stătŭālis, is, m. (statua), statuaire : CIL 6, 3476*.
Statua taciturnior.Liber de Disciplina Scholarium, falso Boetio adscriptus cap. 6 :
Cum autem magistrantis dilectio ætate infrigidatos, Statualesque planeticos Scholastici introitus habuerit participes, si correctionis lima apud eos uti nequiverit senio confectis arridendum est, Statualibus ingemiscendum, planeticisque favoris simulacro est congaudendum.
statuamseu altitudinem alicujus effictus est. Mirac. S. Simonis Eremit. August. tom. 2. April. pag. 828 :
Et transfigerent arcam prædictam cum uno Statuali cereo.Ibid. pag. 831 :
Ipsa duceret eum ad arcam dicti Beati, et dictam arcam transfigeret uno Statuario cereo.Vide Statuarium 4.